Λεμονιές στην Κοραή, περικοκλάδες στου Ζώναρς. Θέλω να σε ξαναδώ κατά μόνας!

Το φετινο καλοκαιρι περασε απιστευτα γρηγορα. Και με σχεδον καθημερινες εξοδους, που ειναι κ ο λογος της αποτομης διακοπης των ανανεωσεων του εν λογω ιστιολογιου. Που καιρος για μπλοκοσυγγραφη οταν ο χρονος που εμενα στο σπιτι ηταν αυστηρα περιορισμενος στις απαραιτητες ωρες φαγητου/υπνου/μπανιου.
(Βοηθαει κ το οτι ο Παυλος ερχοταν πολυ συχνα Αθηνα οποτε δε γκρινιαζε τοσο πολυ για νεο ποστ :ρ)
Λοιπον συντομη ανασκοπηση : Ο Ιουλιος περασε γεματος βολτες στα αγαπημενα μας ρακομελαδικα, στα Starbucks, στις καφετεριες του Θησειου, σε θερινα cinema, σε βραδιες dvd με παρειστικη διαθεση και σε DnD συναθροισεις στο σπιτι του Ηλια. Οι τελευταιες εννιοτε συνδυαζονταν και με τις υπολοιπες επιλογες. Βασικα ηταν ωραιος μηνας, αν και ειχε πολυ λιγες ωρες ξεκουρασης :ρ
Ο Αυγουστος αντιθετα μπορει να χαραχτηρτει ως "μηνας υπνου". Πηγα τις καθιερωμενες διακοπες στην Γερμανια φυσικα, αλλα εκει περα παρολο που βγαιναμε συνεχεια κοιμομομασταν τουλαχιστον ενα 8ωρο καθε βραδυ οποτε ηταν πολυ ξεκουραστα. Περιττο να αναφερω οτι γυρισα με μια βαλιτσα ρουχα :ρ Και ενα επιπλεον κιλο απο τα παγωτα κ τις γερμανικες μπυρες. Αχ Κrombacher, μου λειπεις! Οπως και οι βραδιες αγωνων με βελακια υπο την συνοδεια των Diebels. Σνιφ.
Αφου επεστρεψα, βγηκα για ενα γρηγορο καφε με τα παιδια στο μαγαζι μας κ το απογευμα αναχωρησα για Λερο. Οπου περασα συγκλονιστικες στιγμες αγκαλια μερ το μαξιλαρι μου αφου το μονο που εκανα στην ουσια ηταν να κοιμαμαι, να τρωω, να διαβαζω βιβλια και να βλεπω τους αγωνες της Εθνικης Μπασκετ :ρ
Και σημερα γυρνωντας πισω στο σπιτακι μου διαπιστωσα οτι το καλοκαιρι εχει σχεδον τελειωσει. Γιαυτο αποφασισα να το αποχαιρετησω οπως το ξεκινησα.. με βολτα στο cinema. Πηγαμε λοιπον με την Εμμα κ τον Παυλο και ειδαμε την 6η χαριποτεροταινια που προσωπικα με απογοητευσε αρκετα αφου την περιμενα περισσοτερο περιπετειωδη. Κ στη συνεχεια καληνυχτησαμε την Εμμουλα που γυρισε σπιτι να υποδεχτει τους γονεις της και κατηφορησαμε με τον Παυλο στο κεντρο αρχικα για chocolate cream κ σταφυλια στα Starbucks κ στην συνεχεια για ρακομελα στην Ιριδα. Οπου ηταν τοσο, μα τοσο, μα τοοοοσο τελεια! Κατσαμε τουλαχιστον 2.30 ωρες κουβεντιαζοντας για αγαπημενες μας ταινιες και παλια επεισοπδια των Friends, αναπτυζοντας σο μυαλο μας σημαντικο μερος του επερχομενου αριστουργηματος (:ρ) Happy With a Secret, σχολιαζοντας το μαγαζι κ τους ανθρωπους στα διπλανα τραπεζια, μιλωντας για φιλους μας και γελωντας με τον τροπο που προτιμαμε. Δηλαδη με χαζα θεματα που μονο εμας κανουν να γελαμε κ ολους τους υπολοιπους να μας κοιτανε περιεργα ;ρ
Ουφ, αντε να τελειωσει η εξεταστικη για να επαναλαβουμε αυτη τη βραδια πολλες φορες :ρ

P.S.: Βγηκαν οι βασεις. Ο Παυλος λοιπον περασε στα Εφαρμοσμενα μαθηματικα του ΕΜΠ κ η Αλεξια στο τμημα Οργανωσης κ Διοικησης Επιχειρησεων στην Ασσοε. Εκει που ηθελαν δλδ :D
P.S 2: Next station Σαλονικα. Μετα απ τοσα φθινοπωρα που το λεμε ηρθε η ωρα να πραγματοποιηθει αυτο το καημενο το ταξιδακι.

Ξερεις πως με αγαπας :*

You might think it's over. But it's never over

Εξεταστικη Ιουνιου... Γνωστη κ ως τρεις φρικτες κ εξουθεωτικες βδομαδες που ζουν ολοι οι φοιτητες, στην ιδανικη περιπτωση για 4 συνεχη ετη.
Εχω δωσει 3 απο τα 6 μαθηματα που σκοπευω να δωσω (κανονικα ειχα δηλωσει 8 αλλα τα δυο εμειναν για τον Σεπτεμβριο) και πραγματικα δεν αντεχω την ιδεα οτι θα κατσω να διαβασω για ακομα μια ολοκληρη βδομαδα. Πφ.Αλλα τουλαχιστον για πρωτη φορα εδω κ πολυ καιρο δε θα εχω τιποτα να διαβασω στα γενεθλια μου. *Χαιρεται*

Αλλα δε θελω να γκρινιαζω..πολυ ;ρ
Σημερα ηταν ωραια μερα, παρα τη ταλαιπωρια του προφορικου μαθηματος. Περιμενα συνολικα 4.30 ωρες, οποτε με προτροπη της καθηγητριας πηγαμε με τα παιδια για καφε σε μια απο τις αμετρητες, πανακριβες κ ενοχλητικα "προσπαθω να σας πεισω οτι ειμαι cool στεκι" καφετεριες που υπαρχουν γυρω απο την Παντειο. Και μου ειχε λειψει αυτο. Ειδα κ την Γιαννα οταν ηρθε να δωσει κ μιλησαμε λιγο. (Μετα την εξεταστικη θελω φορουμοσυναντηση, ωωωω ναι). Και μετα πηγαμε με την Αγαθα στα Starbucks. Ειχα να την δω 2 βδομαδες κ μου χε λειψει πολυ, πολυ, πολυ. Η καημενη ακομα ταλαιπωριεται με το στομαχι της κ δεν πηρε τιποτα για να μην την πειραξει. (Βεβαια απο το δικο μου chocolate cream ηπιε ουτως η αλλως. Δε γκρινιαζω, απλα καταγραφω το γεγονος. Απο εχμ...κοινωνιολογικο ενδιαφερον :ρ)
Κατσαμε λοιπον στο τραπεζι μας και μιλησαμε για βλακειες (ονειρα, σχολιασμο συναυλιων των επομενων ημερων, σχεδια για το καλοκαιρι, μαθηματα, χαζες λεπτομερειες της ιντερνιακης ζωης μας κλπ κλπ) κ καποια στιγμη ηρθε κ η Ηρα και εκατσε μαζι μας, κ παραπονιοταν οτι καηκε σε ολη της την πλατη. Αλλα καλα να παθει, αφου δε προσεχει καθολου :ρ Και εμεις της ειπαμε για την αγγελια που ειχα διαβασει στο se-eida.com (Είσαι barista στο Starbucks στη Μητροπόλεως. 17 Μαρτίου κατά τις 13:30 ήρθα με ένα συνάδελφο και μου έφτιαξες καφέ. Φορούσα μπλε κουστούμι και πράσινη γραβάτα. Είχα πολύ καιρό να σε δω, αλλά πάλι ένιωσα το ίδιο. Ότι πρέπει να γνωριστούμε) και οτι προσπαθουσαμε να μαντεψουμε σε ποια απο ολες τις κοπελες του μαγαζιου αναφεροταν. Και επειδη γελαγε, της ειπα κ για την αγγελια που ειχαμε βρει για τον ψηλο( ο οποιος btw εμφανιστηκε ξυρισμενος και ειναι σαν ενας τελειως διαφορετικος ανθρωπος :ρ) απο εναν τυπο, ωωω θεε.
Και αφου τους ενοχλησαμε αρκετα, γυρισαμε σπιτια μας για να φαμε και να διαβασουμε. Βεβαια εγω καθομαι κ μιλαω στο msn με τον Παυλο, τον Στελιο (που μολις μου εδειξε τα τατουαζ του, προς μεγαλο μου σοκ) κ την Αννα. Μα τι επιμελης φοιτητρια :ρ

Και σκεφτομαι τι θελω να κανω τις επομενες βδομαδες. Οριστε μερικα μονο απο αυτα

1. Θελω να βγω εξω. Οσο πιο πολυ τοσο καλυτερα. Την τελευταια βδομαδα εμεινα τοσες ωρες στο σπιτι που δε θελω να καθομαι εδω περα απο τις απαραιτητες ωρες του φαγητου-μπανιου-υπνου.
2. Που μου θυμιζει οτι μολις τελειωσει αυτη η κριση του "θελω να μαι συνεχεια εξω" (αποκλειεται να κρατησει πανω απο βδομαδα), θελω να κοιμηθω για τουλαχιστον 2 συνεχομενες μερες.
3. Θελω να δω ολες τις ταινιες που δεν ειχα χρονο να δω τους τελευταιους δυο μηνες. Δεν ειναι τοσες πολλες, αλλα οκ. Δεν ειναι κ λιγες :ρ
4. Θελω να καταφερω να δω επιτελους live τους Planet of Zeus. Καθε φορα πηγαινω κ τελικα φευγω πριν βγουν. Το επομενο live τους ειναι σε δυο βδομαδες, μαζι με αλλα συγκροτηματα της Spinalonga.
5. Θελω να κανονισουμε να παιζουμε dnd τουλαχιστον μια φορα τη βδομαδα τωρα που δε θα χουμε τοσο περιορισμενο ωραριο λογω σχολης.
6. Θελω να παμε και εκεινο το 3ημερο που λεμε με τα παιδια :ρ
7. Θελω να εγκαταστησω επιτελους τα χαζο sims 3 (ωστε να παιξω 3-4 μερες κ μετα να τα σιχαθω κ να μην ασχοληθω ξανα για μηνες :ρ)
8. Φυσικα θελω κ να τελειωσει επιτελους το Byint.

Και καμια 300αρια ακομα πραγματακια που το θολωμενο απο το διαβασμα μυαλο μου αρνειται να θυμηθει αυτη τη στιγμη ;ρ

Υ/Γ. Φανταζομαι οτι ειναι φανερο απο το υφος του ποστιδιου οτι δεν εχω ορεξη για τιποτα. Φταιει μαλλον το οτι νιωθω καπως πιεσμενη. Και οταν ειμαι πιεσμενη,εχω νευρα. Και οταν εχω νευρα, ειμαι ακομα πιο δυσκολος ανθρωπος απο οτι συνηθως. So, ζητω την κατανοηση σας για λιγες μερες ακομα :ρ

Και κατι τελευταιο.
Thank you for everything. You always manage to make me smile. Miss you so-so-so much. *Hug*


Ξερεις πως με αγαπας:*

In this town, don't we love it now? Everybody's waiting for the next surprise

Την Πεμπτη ηρθε στην Αθηνα για δυο μερες ο Παυλος. Οποτε εννοειται οτι κανονισαμε να βγουμε, αλλα επειδη εκεινη την ημερα ειχαν συναυλια οι AC/DC (αργοτερα εμαθα οτι ηταν επικο live κ απο τοτε ζηλευω, ζηλευω, ζηλευωωω :ρ) καταληξαμε στα Starbucks μονο εγω, η Αγαθη, ο Παυλος και η Κριστι. Α, κανανε κ ενα quest η Ιωαννα και η Μαρια :ρ
Σε γενικες γραμμες ηταν πολυ ωραια αν κ καποια στιγμη φοβηθηκα οτι η Κριστι ειχε ψιλοφρικαρει μαζι μας ;ρ Και αργοτερα πηγαμε με την Αγαθη κ τον Παυλου να δουμε το Coraline, που μου αρεσε παααααρα πολυ αλλα μαλλον φταιει το οτι βασιζεται σε comics του Gaiman, που ειναι μια μικρη μου αγαπη. Ηταν πολυ γλυκεια ταινια, χαρουμενη κ τρυφερη αλλα ταυτοχρονα ειχε κ μια χμ... πιο σκοτεινη αποχρωση :ρ Οh, and i am the other mother! Κριμα που αυτος που καθοταν απο πισω μας προτιμησε να ασχολειται μαζι μας και να ξεφυσαει συνεχεια καθε φορα που σχολιαζαμε κατι απο το να κατσει να απολαυσει την ταινια. Μυστηριοι ανθρωποι ;ρ
Την Παρασκευη ηταν ακομα καλυτερα βεβαια. Αρχικα πηγα για καφε (η ετσι λεω, χυμο πορτοκαλι ηπια τελικα ;ρ) με τον Δημητρη και μετα πηγα στα Starbucks να βρω την Αγαθη, τον Παυλο και τον Βασιλη μεχρι να ερθει η ωρα να φυγουμε για την Γεωπονικη. Εχω την αισθηση ομως οτι ο Παυλος δεν εκτιμησε την παρουσια μου εκει, αφου οπως ειπε μεχρι να παω και εγω στο μαγαζι συζητουσαν για σοβαρα θεματα αλλα μολις εφθασα αρχισαμε με την Αγαθη τα γνωστα σχολια και καταληξαμε να λεμε παλι βλακειες ;ρ Oh well.... Κακοηθειες :ρ
Τελικα φθασαμε στον σταθμο-φαντασμα που καθε φορα μου φαινεται κ πιο αδειος κ τρομακτικος και περιμεναμε μαζι με την Σοφια την Εμμα, τον Κωστα και καποιους φιλους του που τελικα ειχαν ερθει κ ηταν ηδη πανω! Πφ, ωραια συνενοηση ;ρ Και αφου περπατησαμε οοοοοολον αυτον τον δρομο μεχρι τη Γεωπονικη γιατι τα αγορια ηταν χαζα και δε θελαν να παρουμε λεωφορειο, καταφεραμε να μπουμε στο χωρο και αρχισαμε να ψαχνουμε σε ποια σκηνη επρεπε να παμε. Τελικα ρωτησαμε τον Μηνα γιατι αλλιως ακομα εκει θα ημασταν, να ψαχνουμε ;ρ Ενταξει, ωραια ηταν σε γενικες γραμμες. Τα παιδια που ηταν κ οι μονοι που ακουσα για πολυ ωρα, απο μουσικη αποψη νομιζω ειχαν ισως το χειροτερο live τους απο οσα εχω παει, αλλα ειχε πολυ ωραια ατμοσφαιρα :ρ Και με την Αγαθη τους λεγαμε διαφορες βλακειες οση ωρα καναν sound check η αναμεσα στα τραγουδια (οπως το "πφ, απο καρκινο θα πεθανεις" ;ρ) αλλα το highlight ηταν οταν τους πρηζαμε να πουνε το 7ο κομματι του cd, αυτοι δε θελαν, τελικα τους πεισαμε και ακουγεται ξαφνικα η απορια του Μηνα "Ρε ποιο τραγουδι ειναι το 7?" :ρ Μια χαρααα, μεχρι κ εμεις δλδ καλυτερα τα ξερουμε :ρ
Μετα γυρισαμε στην αλλη σκηνη γιατι η Εμμα ηθελε να δουμε τους Locomondo- χμ, δε ξερω καν αν γραφονται ετσι :s - που οκ ηταν καλοι (δε μου αρεσουν καθολου αλλα ειμαι αντικειμενικη, μπραβο μου :ρ) και παρα τις ματαιες προσπαθειες μας, οταν ξαναγυρισαμε στην μικρη σκηνη δε καταφεραμε να ακουσουμε τους Planet, γιατι οι προηγουμενοι απο αυτουτς ηταν τοοοοοοοσο βαρετοι που δεν αντεξαμε κ φυγαμε :( Πφ, δε θα τους δω ποτε live, παντα τους χανω, αμαν ;ρ

Το υπολοιπο Σαββατοκυριακο ηταν σαφως πιο βαρετο αφου ο Παυλος ειχε φυγει (κ καλα ;ρ)
Το Σαββατο πηγα μετα την δουλεια στο σπιτι της Τζενης για τα γενεθλια της Σοφιας, απλα γιατι εκει ειχε ηδη ετοιμο φαγητο κ βαριομουν να μαγειρεψω :ρ Ναι, κακια ηταν αυτο :ρ Ωραια ηταν, κατσαμε, ακουσαμε μουσικη, φαγαμε, παιξαμε Taboo, ενοχλησαμε τους γειτονες της Τζενης... ;ρ
Και χθες δουλευα πρωι οποτε καταφερα επιτελους να βγω απογευμα Κυριακης εξω! Οπως ελεγα μετα στη Βασιλικη, η τελευταια φορα που χα βγει εξω Κυριακη ηταν στο τελος του Δεκεμβριου, στο live των παιδιων στο Guru. Δηλαδη σε μια αλλη ζωη ;ρ Ενιωσα λοιπον οτι ημουν φυσιολογικος ανθρωπος ;ρ Πηγαμε με τον Δημητρη για καφε και μετα στο Ευρωπαικο φεστιβαλ Jazz. Ε, ακουσαμε κατι Σλοβακους που εμενα μου αρεσαν και εκεινου οχι (ξενερωτος ανθρωπος ;ρ) οποτε φυγαμε μετα απο λιγο και πηγα να δω λιγο τα κοριτσια στα Starbucks.
Και οταν γυρισα σπιτι ειχαμε ομαδικο θαψιμο με την Γιαννα, τον little brother, τον Δημητρη κ την Φωτεινη :ρ Λιγα πραγματα ενωνουν τους ανθρωπους οσο η κοινη αντιπαθεια τους για καποιον αλλον :ρ

Οι αχρηστες πληροφοριες της εβδομαδας:

1. Ξεκιναω εξεταστικη στις 15 Ιουνιου και απο τα 8 μαθηματα που δινω συνολικα, τα 6 τα δινω τις εφιαλτικες μερες 15-19/06. Ωωωω τι ευτυχια. Περιττο να πω οτι ακομα ΔΕΝ εχω βιβλια. Ξεκινησα ομως να διαβαζω Κοινωνιολογια ΙΙ, κ νιωθω περηφανη για αυτο ;ρ
2. Τα ονειρα της Αγαθης ξεπερασαν σε ηλιθιοτητα κ τα δικα μου :ρ Στο τελευταιο ονειρο της, τιποτα απολυτως δε πηγαινε σωστα :ρ Ολες οι αντιδρασεις ηταν τελειως αντιθετες με αυτες που θα γινονταν στην πραγματικη ζωη ;ρ
3. Παρα τις δυσκολιες κ την ελλειψη χρονου συνεχιζω το Draco Trilogy :D
4. Aκομα προσπαθω να ξεκαθαρισω το τι ακριβως θελω/νιωθω/ whatever. Χμ, ελπιζω να το καταφερω συντομα :ρ
5. Για αλλη μια φορα αποδεικνυεται πως i have always right :ρ Απο τον Οκτωβριο ελεγα οτι θελω να δω το Bright Star γιατι πρεπει να ειναι πολυ ωραια ταινια. Πριν λιγες μερες λοιπον εκλεψε τις εντυπωσεις στο λατρεμενο φεστιβαλ στις Καννες.
6. Θελω απεγνωσμενα να φυγω απο την Αθηνα για μερικες μερες. Απεγνωσμενα ομως. So, ποιος προσφερεται να με φιλοξενησει σε αλλη πολη? :ρ

Hugs and Kisses,

Ξερεις πως με αγαπας :*

We Live Together... We Die Alone

Καλοκαιρι 2006
Οι πανελαδικες εχουν τελειωσει μολις πριν απο τρεις μερες, η ζεστη ειναι αφορητη, τα μαθηματα γενικης παιδειας εχω αποφασισει ηδη οτι δε θα με απασχολησουν ιδιεταιρα και ειμαι ετοιμη να αφοσιωθω στα dvd, το cinema, την μουσικη και τα comics μου. Γιαυτον τον λογο βρισκομαι στο dvdαδικο να κοιταω επιμονα τα ραφια προσπαθωντας να διαλεξω μια απο τις δεκαδες ταινιες που δεν ειχα προλαβει να δω τους τελευταιους μηνες. Ξαφνικα το ματι μου πεφτει στην πρωτη season της σειρας Lost. Θυμαμαι μια συζητηση με τον Saibot που με συμβουλευε να την δω οποσδηποτε γιατι "ειναι απιστευτη σειρα και θα σου αρεσει πολυ" την οποια και φυσικα ειχα αγνοησει εξαιτειας της αφοσιωσης μου στην Λογοτεχνια Κατευθυνσης. Απλωνω το χερι στο πρωτο απο τα πεντε dvd, διαβαζω την περιληψη, κουναω το κεφαλι με αμφιβολια και το αφηνω παλι στο ραφι. Συνεχιζω να ψαχνω για ταινιες, με πολυ λιγοτερο ενδιαφερον ωστοσο. Μιση ωρα αργοτερα, ξαναπαιρνω το dvd απο το ραφι, το κοιταω για μερικα δευτερολεπτα και προχωραω προς το παγκο.

103 Επεισοδια Αργοτερα.
Το Lost ηταν-και παραμενει- ερωτας, και μαλιστα ερωτας απο το πρωτο επεισοδιο. Θυμαμαι χαραχτηριστικα εκεινο το πρωτο καλοκαιρι που το ειχε ανακαλυψει η μιση Αθηνα και καθομασταν με την αδερφη μου μεχρι αργα ξυπνιες παρακολουθωντας τα 45λεπτα επεισοδια και γκρινιαζοντας για την μικρη τους διαρκειας.Και ηταν η πρωτη σειρα που με εκανε να αντιπαθησω με παθος καποιους χαραχτηρες της-μεχρι τοτε ημουν αρκετα διαλλαχτικη με οσους δε μου αρεσαν.
Απο τοτε περασαν τρια χρονια, η πεμπτη season τελειωσε προχθες με ενα δυωρο επεισοδιο και... Τιποτα πλεον δεν ειναι το ιδιο.
Αυτα τα 5 χρονια οι παραγωγοι και οι σεναριογραφοι φροντισαν να παιξουν με πολυ εξυπνο τροπο ενα παιχνιδι με τους fans της σειρας, αναδημιουργοντας συνεχεια την πλοκη της ιστοριας. Δε θελω ουτε να σκεφτομαι ποσα εγκεςφαλικα κυτταρα εχουμε καταστρεψει προσπαθωντας να βρουμε την καταλληλη θεωρια που θα απαντησει στα χιλιαδες ερωτηματα της σειρας, απλα και μονο για να αλλαξει τελειως η υποθεση της σειρας με ενα what-the-fuck επεισοδιο.
Στην πρωτη season, ολα ηταν απλα και ωραια και το παρακολουθουσαμε ως περιπετεια μυστηριου. Και πραγματικα νομιζα οτι ολη η σειρα θα κυλουσε με τις περιπετειες του Jack, της Kate (που τους αντιπαθουσα),του Sawyer και του Locke(που τους αγαπουσα). Ναι, καλα. Στην δευτερh season ανακαλυψαμε την Dharma Initiative με τους περιφημους σταθμους της, και καπου εκει εμφανιστηγκαν και δυο από τους μετεπειτα πιο αγαπημενους μου ηρωες: ο απιστευτα συμπαθητικος Desmond και ο αινιγματικος δολοπλοκος Benjamin Linus, που μετετρεψε την περιπετεια επιβιωσης που βλεπαμε σε εναν πολεμο αναμεσα στους Losties και τους Hostiles, η οπως τους αποκαλουσαν οι επιζησαντες της πτησης, "Οι Αλλοι". Η τριτη season ηταν γεματη δολοπλοκιες, νεους χαραχτηρες (εκει γνωρισαμε και αγαπησαμε την Juliet, σε αυτην εγινε αναφορα για πρωτη φορα στον περιφημο Jacob, απο αυτην αρχισαμε να αναρωτιομαστε για το παρελθον του Richard κλπ.),τον πιο συγκινητικο θανατο της σειρας μεχρι στιγμης, με τον Charlie να θυσιαζεται με αυταπαρνηση για να προειδοποιησει τους φιλους του και ενα finale που μας αφησε να κοιταμε τις οθονες ανικανοι να μιλησουμε απο το σοκ της τελευταιας σκηνης. Η τεταρτη season βρισκει τους Losties χωρισμενους σε δυο ομαδες, νεους χαραχτηρες να εμφανιζονται(personal favorite o Daniel) και την βεβαιοτητα οτι η σειρα εχει εξελιχθει στον πολεμο του Ben με τον Wildmore για το ποιος θα κυριαρχησει στο νησι. Και οσο εμεις πιστευαμε αυτα, οι σεναριογραφοι χαμογελαγαν ικανοποιημενοι καθως μας βομβαρδιζαν με τις χωροχρονικες ιδιεταιροτητες του νησιου και δινοντας μας λογους για να ασχοληθουμε ξανα με την φυσικη του λυκειου οταν διαπιστωσαμε την τεραστια ηλεκτρομαγνητικη ενεργεια του νησιου. Και φυσικα, ξανανατιναξαν τα οσα ξεραμε μεχρι τωρα, μετακινωντας το νησι στον χωροχρονο και στελνοντας εξι απο τους Losties πισω στον πολιτισμο. Και μετα απο 8 μηνες αναμονης, ξεκινησε τον Ιανουαριο η πεμπτη season που αποδεικτηκε εξισου mind burning με τις προηγουμενες. Και φυσικα για ακομα μια φορα μας ανετρεψαν τα παντα και ισως για πρωτη φορα πλεον δε μπορουμε να ειμαστε σιγουρη για το τι θα γινει στη συνεχεια.
Ο Jacob επιτελους εμφανιστηκε, σε μια συγκλονιστικη εναρκτηρια σκηνη οπου μας προετοιμασε για το αναμενομενο: ο πολεμος δεν διεξαγεται τελικα αναμεσα στον Ben και τον Wildmore, αφου αυτοι αποτελουν δυο απλα πιονα στην τεραστια σκακιερα που απο οτι φαινεται τα πιονα της μετακινουν ο Jacob και ο αγνωστων λοιπων στοιχειων συνομιλητης του( αν κ θεωριες τον παρουσιαζουν ως τον Esau της Βιβλου).
Για εμενα το finale ηταν συγκλονιστικο. Με ενοχλησε λιγο που για αλλη μια φορα οι αποφασεις για το τι θα κανουν οι ηρωες επηρεαζονταν απο τα καταπιεσμενα ερωτικα συναισθηματα που τρεφουν ο ενας για τον αλλον, αλλα οκ. Αντικειμενικα και στην πραγματικη ζωη συμβαινει αυτο. Η αποκαλυψη οτι ο Locke ηταν οντως νεκρος και απλα ειχε χρησιμοποιησει τη μορφη του ο αγνωστος της αρχικης σκηνης που καταφερε επιτελους να βρει το "loophole" που χρειαζοταν για να σκοτωσει τον Jacob ηταν μια απο τις wtf σκηνες του επεισοδιου, η φραση του Jacob "They are coming" προτου τον ριξει στη φωτια ο fake Locke εχει δημιουργησει πολλες αποριες σχετικα με το σε ποιους αναφεροταν (λογικα στην Ilana και οσους την ακολουθουσαν), η Juliet δινει πραγματικα τον ορισμο της αγαπης λεγοντας στον Sawyer πως οσο και αν τον αγαπα δε σημαινει απαραιτητα οτι πρεπει να ειναι μαζι και η εικονα του γεματου αιματα Jack μου προσφερε μια μικρη παρηγορια για τον θανατο της Juliet (εχουν σκοτωσει ολους τους αγαπημενους μου χαραχτηρες, ειναι αθλιοι ;ρ).
Και τωρα περιμενουμε. Ο Ιανουαριος αργει ακομα και δυστυχως ο Faraday δεν υπαρχει ωστε να μας μεταφερει στο 2010 αλλα οκ. Αρκει απλα να σκεφτουμε ποσες θεωριες μπορουν να δημιουργηθουν μεσα σε 8 μηνες ;ρ
Που φυσικα θα αποδεικτουν απλα θεωριες. Δεν εχει αδικο ο Παυλος οταν την χαραχτηριζει "μια απο τις πιο εξυπνες σειρες που εχω δει ποτε".
Υπομονη μεχρι τον Ιανουαριο, Lostacholic αδερφια ;)


Ξερεις πως με αγαπας:*

I am gonna start the revolution from my bed.

Επιτελους, βρηκα λιγο χρονο! Τις τελευταιες μερες ημουν πολυ λιγες ωρες στο σπιτι. Για την ακριβεια τις ωρες που κοιμομουν/εκανα μπανιο/ ετρωγα :ρ
Η τελευταια βδομαδα λοιπον ηταν πολυ γεματη. Με ευχαριστες και με δυσαρεστες στιγμες αλλα τις τελευταιες τις αγνοω επιδεικτικα :ρ

Η Αγαθη εφυγε την Κυριακη για την Μυκονο, απο οπου επεστρεψε πριν λιγες ωρες γκρινιαζοντας για το οτι γυρισε πισω στην Αθηνα. Χμ. Βεβαια εγω φροντισα να κρατησω την υποσχεση που της ειχα δωσει πριν φυγει και την επαιρνα τηλεφωνο γυρω στις 3-4 φορες καθημερινα:ρ

Την Τριτη βγηκα για πρωτη φορα με την Κοινωνιολογα που βρηκα σε ενα forum, την Γιαννα. Γενικα την συμπαθουσα ηδη αρκετα γιατι παιζει dnd, ακουει ωραια μουσικη, εκτιμα το γουστο μου στους σκηνοθετες, με αφηνει να γκρινιαζω με τις ωρες και αντιπαθουμε τους ιδιους καθηγητες :ρ Πηγαμε λοιπον στην Diverso μετα απο δικη της προταση (που να ξερε η καημενη οταν θα καθονταν διπλα μας 10 ακομα κοινωνιολογοι που κατα στιγμες γυρνουσαν προς τα εμας και μας μιλουσαν :ρ) και οταν φυγαμε την ειχα συμπαθησει ηδη πολυ περισσοτερο. Ναι, τελικα το οτι ο κοσμος ειναι τοσο μικροσκοπικος δεν ειναι κακο :)
Οταν φυγαμε απο εκει πηγα στα Starbucks οπου ασχοληθηκαμε με σοβαρα ζητηματα! Τα ονειρα της Ηρας :ρ Ναι ακουγεται συγκλονιστικο, το ξερω :ρ Τεσπα εκατσα καμια ωρα και τελικα εφυγα για να παω στη δουλεια, αφου πρωτα πηγα να πληρωσω καταλαθος με τα ζαρια του dnd :p
Στην δουλεια περιμενα οτι θα βαρεθω τραγικααααα πολυ αλλα τελικα ηρθαν και εκατσαν μαζι μου η Σοφια και η Εμμα και η ωρα περασε πολυ γρηγορα. Αυτο ειναι το καλο του να ερχονται οι φιλες σου στη δουλεια σου ;ρ

Την Τεταρτη αποφασισα να ανανεωσω την σχεση μου με το Day Watch οταν το βρηκα στο περιπτερο, και νομιζω οτι τελικα εχει πλακα :ρ
Μετα πηγα στη σχολη να παρακολουθησω το τρομεραααα ενδιαφερον μαθημα της Ποσοτικης Προσεγγισης (η παρακολουθηση του οταν δεν ειναι συστηματικη μπορει να χαραχτηριστει και ως αργη κ βασανιστικη αυτοκτονια :ρ) και οταν τελειωσαμε πηραμε με την Μαρια και την Ιωαννα το 040 για να κατεβουμε στα Starbucks κανοντας στη διαδρομη ξεναγηση στην Μαρια, που τελικα δεν κανει πλακα οταν λεει οτι δεν εχει ιδεα για το πως ειναι το κεντρο της πολης οπου ζει :ρ
Ε, στα Starbucks πρεπει να εμεινα συνολικα κανα 3ωρο και πλεον εχω αρχισει και πιστευω οτι περισσοτερο καθομαι εκει παρα στο σπιτι μου :ρ
Και βασικα οσο μας ανεχονται μαλλον εκει θα μαστε :ρ

Και χμ τωρα καθομαι και απανταω στα χαζα τεστ του facebook και γελαμε με την Ιωαννα σχολιαζοντας τα :ρ
Οποτε θα αφοσιωθω σε αυτα :ρ

(Το εν λογω ποστ ειναι λιγο βαρετο γιατι ειμαι πολυ κουρασμενη για να γραψω τις πραγματικα αστειες/ενδιαφερουσες στιγμες της βδομαδας και σκεφτηκα να πατησω να πατησω cancel για να μην δημοσιευτει ποτε. Αλλα το εγραψα με πολυυυυ κοπο εχοντας ταυτοχρονα ανοικτα 8 παραθυρα του msn και 3 του mojila και λυπαμαι να το σβησω :ρ )

Ξερεις πως με αγαπας :*

Sometimes Around Midnight

And it starts, sometime around midnight.
Or at least that’s when you lose yourself
for a minute or two.
As you stand, under the bar lights.
And the band plays some song
about forgetting yourself for a while.
And the piano’s this melancholy soundtrack to her smile.
And that white dress she’s wearing
you haven’t seen her for a while.

But you know, that she’s watching.
She’s laughing, she’s turning.
She’s holding her tonic like a cross*.
The room’s suddenly spinning.
She walks up and asks how you are.
So you can smell her perfume.
You can see her lying naked in your arms.

And so there’s a change, in your emotions.
And all these memories come rushing
like feral waves to your mind.
Of the curl of your bodies,
like two perfect circles entwined.
And you feel hopeless and homeless
and lost in the haze of the wine.

Then she leaves, with someone you don’t know.
But she makes sure you saw her.
She looks right at you and bolts.
As she walks out the door,
your blood boiling
your stomach in ropes.
Oh and when your friends say,
“What is it? You look like you’ve seen a ghost.”

Then you walk, under the streetlights.
And you’re too drunk to notice,
that everyone is staring at you.
You just don’t care what you look like,
the world is falling around you.

You just have to see her.
You just have to see her.
You just have to see her.
You just have to see her.
You just have to see her.
You know that she’ll break you in two.

Ειναι τραγικο το ποσο ασχημα μπορει να σε κανει να νιωσεις ενα τραγουδι.
Ο ερωτας υποτιθεται οτι ειναι ομορφο συναισθημα. Οταν ομως καταληγεις να νιωθεις περισσοτερη αβεβαιοτητα και θλιψη απο οτι χαρα, ξερεις οτι πρεπει να κανεις κατι για να καταφερεις να νιωσεις καλυτερα. Το ερωτημα ειναι, αξιζει πραγματικα να θυσιασεις κατι που πραγματικα αγαπας πολυ, απλα και μονο με την ελπιδα οτι θα πετυχεις τον στοχο σου?
Μακαρι να μπορουσα να απαντησω σε αυτο.

P.S : Χιλια ευχαριστω στα κοριτσια μου,που με ακουνε υπομονετικα και φροντιζουν να με κανουν να νιωσω καλυτερα. Ειδικα σε οσες αντιμετωπιζουν παρομοια θεματα. Ξερουν ποιες ειναι ;)

Ξερεις πως με αγαπας :*

Yesterday I walked down the street, saw the buildings and the lights dance

Enid Mary Blyton (11 August 1897 – 28 November 1968) was a British children's writer known as both Enid Blyton and Mary Pollock. She was one of the most successful children's storytellers of the twentieth century. Once described as a "one-woman fiction machine", she is noted for numerous series of books based on recurring characters and designed for different age groups. Her books have enjoyed popular success in many parts of the world, and have sold over 400 million copies. Blyton is the sixth most translated author worldwide: over 3400 translations of her books were available in 2007 according to UNESCO's Index Translationum; she is behind Lenin and almost equal to Shakespeare.

Η Enid Mary Blyton λοιπον ηταν πετυχημενη συγγραφεας. Τοσο πετυχημενη που τα παιδια στο BBC αποφασισαν να κανουν ταινια για τη ζωη της. Η ταινια αναμενεται να κυκλοφορησει μεσα στο 2009 και πρωταγωνιστρια θα ειναι η αγαπημενη Helena Bonham Carter. Μου κινησε το ενδιαφερον, ειδικα επειδη η H.B.C δε συνηθιζει τους δραματικους ρολους :ρ Ελπιζω προσεχως να μαθουμε περισσοτερες πληροφοριες :ρ

Σημερα ξαναξεκινησαν κ οι σχολες, ωωω τι χαρα κ ευτυχια! Να δω πως θα ξυπναω παλι τοσο νωρις, δε θελωωω. Ειναι η πρωτη φορα στη ζωη μου που παρακαλαω να ερθει το καλοκαιρι οσο πιο συντομα γινεται ;ρ
Παντως αυριο θα παω στο μαθημα της οικονομιας στον εικοστο αιωνα (μα που τα βρισκουμε αυτα τα τοοοοσο ενδιαφεροντα μαθηματα?) και μετα θα παω για καφε με μια κοινωνιολογα που γνωρισα σε να forum. Γεγονος που επιβεβαιωνει ποσο μικρος ειναι ο κοσμος μας για 1692η φορα :ρ

Γενικες και αχρηστες πληροφοριες των τελευταιων ημερων:

1. Η Εμμα διαβασε το Blankets μεσα σε ενα βραδυ. Σοκαριστηκα γιατι περιμενα να της παρει πανω απο εναν μηνα! Τολμω να πω οτι ενιωσα περηφανη για εκεινη :ρ
2. Βγηκε η 4η season του Lost σε Dvd και εδω και μια βδομαδα κανω καθημερινες, ασκοπες επισκεψεις στο ντιβινταδικο ελπιζοντας πως θα πετυχω το cd με τα extras. Γιατι ως γνωστον αγαπαμε extras.
3. Εχω βαρεθει να βλεπω παντου συνεντευξεις του Jackman για την ταινια του Wolverine, αλλα τον συγχωρω γιατι οταν υποδυεται τον συγκεκριμενο λογο μου θυμιζει το γιατι εχει ψηφιστει 2 φορες μεσα σε 5 χρονια "Πιο Sexy Ανδρας του Κοσμου" :ρ
4. Αγορασα μωβ ζαρια για το dnd. Ωωω, τι πρωτοτυπη επιλογη χρωματος ε? :ρ
5. Τα H&M της Αθηνας εχουν ασχημα ρουχα. Και πολυ κοσμο. Θανατηφορος συνδυασμος.
6. Ο Θανατος του Τζακ Χαμιλτον : Διηγημα του Stephen King, που διαβαζοντας το σκεφτομουν πως αν γινοταν ποτε ταινια θα επρεπε να την σκηνοθετησει ο Tarantino :ρ
7. Εχω βασιμες υποψιες οτι οι Flakes σκεφτονται να μετακομισουν μονιμα στην Αθηνα. Εχουν προγραμματισει 4 live μεσα στους επομενους 2 μηνες.
8. Ανακαλυψα πως το να εχεις ως ξυπνητηρι το ραδιοφωνο του κινητου ειναι εξαιρετικα ριψοκινδυνη επιλογη. Ποτε δε ξερεις ποιο τραγουδι θα σε ξυπνησει στις 5.30 το πρωι.
9. Τα τεστ στο facebokk εχουν πλακα. Ιωαννα εισαι η Σταλιτσα μου! Ποσο αγαπας τον Bam Bam? :P
10. Το Minimal Films ειναι πλεον υπερηφανο μερος της playlist που εχω στο profile του myspace, ωωωωω ναι!

Ξερεις πως με αγαπας :*

This morning will be wiser than this evening is , then leave me to my enemied dreams

Αλλη μια βδομαδα περασε και, παρολο που αρρωστησα τελικα, ηταν αρκετα καλη. Ειχε dnd στο σπιτι του Ηλια που ειχε πολυ πλακα γιατι πρωταγωνιστησαν ο Dirty Joe, ο Κ.Κ.Κ γνωστος κ ως ο Καταραμενος Καταρρακτης του Κιτσου και ο σεξομανης Βικτορας. Και οχι, ο Damien μου ΔΕΝ ειναι φοβητσιαρης :ρ. Ειχε επισης αποτυχημενη προσπαθεια να παρακολουθησουμε το live της Spinalonga, κουλουρια με γεμιση σοκολατας και ηλιθιες συζητησεις με την Αλικη στα Starbucks. Ειχε διακοπες στην Ανδρο που ηταν μεν βαρετες βαρετες, βαρετεεεεεες αλλα τουλαχιστον ειχαν τρια καλα: διαβασμα βιβλιων,πολυ φαγητο και ακομα πιο πολυ υπνο. Επιτελους ξεκουραση!
Και ειχε και την σημερινη μερα.
Παρολο που δουλευα μετα απο 4 μερες και δεν ειχα καμια ορεξη να παω ηταν ωραια, ηρθε και ο Γιωργος και εκατσε μαζι μου και σχολιαζαμε/παραλλαζαμε τα τραγουδια του ραδιοφωνου :ρ Και του υποσχεθηκα να του δωσω κατι βιβλια που διαβασα στην Ανδρο (well, μεσα σε 4 μερες διαβασα 3.5 βιβλια, νιωθω περηφανη :ρ) γιατι καποιος, καπου, καποτε του προτεινε να αρχισει την συγκεκριμενη σειρα. Χμ.
Και το απογευμα, φυσικα ειχε καφε στα Starbucks με την Αγαθη, τον Ηλια και τον Χαρο. Α, ναι εννοειται οτι περασε απο εκει και το nerd με την συμφοιτητρια του και το τεραστιο βιβλιο οδοντιατρικης με τις αηδιαστικες εικονες :ρ Ηπιαμε λοιπον τις σοκολατες που μας εφτιαξαν τα παιδια- αφου καταφεραμε να συννενοηθουμε βεβαια, καθως κατι δε πηγαινε καλα σημερα με το τι θελαμε και φτιαχτηκε και μια κρυα σοκολατα καταλαθος που φυσικα η Αγαθη τιμησε δεοντος προς θλιψη του Χαρου :ρ- και καλυψαμε μια τεραστια γκαμα θεματων που συμπεριελαμβανε dnd, σχεσεις, κατα ποσο συμπαθουμε τους ανθρωπους που πασχουν απο το συνδρομο του Peter Pan (εγω τους αγαπω, αρκει να το ξεπερασουν στην ηλικια των 26-27 :ρ), ποιες ηθοποιοι ειναι ωραιες (εγω ψηφιζω Weisz, νομιζω οτι ειναι πανεμορφη) και διαφορα αλλα που τωρα δε τα θυμαμαι :ρ Φευγοντας απο τα Starbucks καναμε μια μεγααααλη βολτα στην Πλακα και το Θησειο και αποχαιρετησαμε τον Χαρο ανανεωνοντας το ραντεβου μας για το πρωι της Παρασκευης στο σπιτι του Ηλια, οπου θα τον μυησουμε και αυτον στο dnd. Χμ, ελπιζω να μην εχει καταστροφικα αποτελεσματα :ρ
Γυρνωντας με τον ηλεκτρικο ειχα και περιεργες συναντησεις με ατομα που μου θυμιζαν γνωστους/ φιλους απο παλια που πλεον συνανταω μονο στα λεωφορεια και τελικα εφθασα στο σπιτι μου κουρασμενη και ετοιμη να αφοσιωθω στο Draco Sinister, το δευτερο βιβλιο του Draco Trilogy στο οποιο μπηκα αισιως πριν μερικες μερες και χαιρομαι πολυ που δε το παρατησα για ακομα μια φορα στη μεση :ρ Αν και ειμαι ακομα στην 40η απο τις 996 σελιδες του συγκεκριμενου βιβλιου οποτε δε ξερω αν θα μεινω πιστη τελικα στον στοχο μου ;ρ

Υ/Γ: Η ανακυκλωση δεν ειναι παντα εξυπνη ιδεα :ρ

Ξερεις πως με αγαπας :*

Each breath that you take has a thunderous sound.Everything, everything's magic

Αναθεωρω την δηλωση που χα κανει πριν λιγες μερες. Η αναζητηση των βιβλιων του στα βιβλιοπωλεια του κεντρου ειναι ακομα χειροτερη εμπειρια για εναν φοιτητη απο τις δηλωσεις των μαθηματων. Για εναν περιεργο λογο μου ειχε φανει εξυπνη ιδεα χθες να δεχθω να παω με τα παιδια να παρουμε τα βιβλια τους, παρολο που υποψιαζομουν οτι τα δικα μου δε θα ειναι εκει αφου εκανα δηλωσεις πριν 4 μερες. Και φυσικα ειχα δικιο. Και φυσικα ολο το πρωι προσπαθουσα να καταλαβω τι ακριβως σκεφτομουν χθες οταν ειπα στην Ιωαννα "Οκ ρε, θα τα πουμε αυριο το πρωι."
Χμ, οχι ειλικρινα τωρα... Δεν ηταν τοσο τραγικα, για την ακριβεια ηταν αρκετα ωραια :ρ Αφου ξεμπερδεψαμε με τα βιβλια πηγαμε στα Goody's της Σολωνος και φαγαμε (δλδ τα παιδια εφαγαν, εγω ανακατευα τις πατατες στο μπολακι τους και μου πηρε 40 λεπτα για να τις φαω :ρ) μιλωντας για μουσικη, συμφοιτητες μας, σχεσεις κλπ. Και ειχα την εμπνευση να ρωτησω τον Σπυρο αν ενδιαφερεται για να κανει σχεση, γιατι η κολλητη μου ψαχνεται :ρ Ελπιζω οτι δεν τον πειραξε παντως, ειδικα μετα απο το σχολιο της Ιωαννας για το οτι η Αγαθη ειναι οντως ομορφη :ρ
Αφου αποχαιρετηστηκαμε για να παει η Ιωαννα στη δουλεια της, κατηφορησα με τα ποδια μεχρι τα Starbucks για να παρω ενα chocolate cream και αφου παρατηρησα για λιγο ενα πολυ συμπαθητικο κ χαριτωμενο nerd που διαβαζε μονος του σε μια γωνια, πηρα τλφ την Αγαθα που τελικα ηταν στα Stratovarius της Ερμου. Πηγα να την βρω εκει και αφου πληρωσε την μπλουζα που αγορασε ως δωρο στην Αγγελικη ξαναγυρισα στα Starbucks και αρχισαμε να μιλαμε για τον γαμο της αδερφης της και προσπαθωντας να αποφασισουμε για το ποιος πληρωνει το νυφικο. Τελικα μας ελυσαν την απορια η Ηρα καιο η Βασιλικη λεγοντας μας πως το πληρωνει ο γαμπρος. Μα τι χρησιμες πληροφοριες που συλλεγουμε σε αυτο το μαγαζι :ρ
Whatever, εκμεταλευτηκαμε το οτι η Βασιλικη εκανε το μοιραιο λαθος να κατσει στο τραπεζι μας και αρχισαμε να την ρωταμε αν εχει κανεναν "νεο, ομορφο, αδεσμευτο φιλο να μας γνωρισει" :ρ Ναι, ξερω, ακουγεται τραγικο. Well εχει και συνεχεια :ρ
Φευγοντας απο το μαγαζι η Αγαθη προσεξε το nerd, συμφωνησε οτι ηταν ομορφος, προσεξε οτι διαβαζε ενα ιατρικο βιβλιο και αφου το σκεφτηκαμε για μερικα δευτερολεπτα ξαναγυρισαμε στο μαγαζι και του πιασαμε την κουβεντα :ρ
Οκ, και τωρα μπορω να παραδεχτω και επισημως οτι χρειαζομαστε αμεση βοηθεια :ρ Παντως οπως ειπε και η Αγαθη μετα, δεν ηταν και τοσο τρομακτικο , τουλαχιστον μας μιλησε πολυ ευγενικα ;ρ
Η υπολοιπη μερα κυλησε αργα και βασανιστικα, αφου ημουν στη δουλεια ;ρ Ευτυχως μιλησα με τον Παυλο στο τηλεφωνο για λιγη ωρα και καταφερα να ξαναβρω την χαμενη μου διαθεση για ζωη ;ρ
Και μιας που γραφω γιαυτον...

5 τροποι για να κανεις τον Παυλο να σε αντιπαθησει:

ή τουλαχιστον 5 τροποι που θεωρει η Ρεα αρκετα σιγουρους για να το καταφερεις ;ρ

1. Να μιλησεις υποτιμητικα για το "Εternal Sunshine of a Spotless Mind." Δεν ειναι και πολυ σοφη κινηση, αφου προκειται για μια απο τις πιο αγαπημενες του ταινιες.
2. Να σχολιασεις αρνητικα τον Elliot Smith, ειτε για τις προσωπικες ειτε για τις καλλιτεχνικες του επιλογες. Μια φορα το καλοκαιρι ειχε κανει ενας φιλος μας αυτο το λαθος στο msn και ειχε εκνευριστει πραγματικα πολυ.
3. Να χαραχτηρησεις "ηλιθιο" καποιο επεισοδιο του Lost που του αρεσε, η ακομα χειροτερα ολοκληρη την σειρα. Την θεωρει μια απο τις πιο εξυπνες σειρες που προβαλλονται στην τηλεοραση τα τελευταια χρονια.
4. Να επιμενεις να του μιλας για τα προτερηματα της Θεωρητικης Κατευθυνσης και για το ποσο βαρετο και αχρηστο μαθημα ειναι η Φυσικη. Τεχνολογικη ειναι το παιδι και θελει να περασει στο Φυσικο, για το ονομα του θεου :ρ
5. Να τον αποκαλεσεις "αταλαντο wannabe μουσικο" :ρ Και γενικα να τονιζεις συνεχεια ποσο μονοτονα και εκνευριστικα ειναι τα τραγουδια του :ρ

Οκ σοβαρα τωρα, δε ξερω κατα ποσο ισχυουν αλλα μου φαινεται υπερβολικα πιθανο το να εκνευριζοταν με καποιο απο τα παραπανω :ρ
Hope i know him :P

Ξερεις πως με αγαπας :*