Sonnet 116.

Let me not to the marriage of true minds
Admit impediments. Love is not love
Which alters when it alteration finds,
Or bends with the remover to remove:
O no! it is an ever-fixed mark
That looks on tempests and is never shaken;
It is the star to every wandering bark,
Whose worth's unknown, although his height be taken.
Love's not Time's fool, though rosy lips and cheeks
Within his bending sickle's compass come:
Love alters not with his brief hours and weeks,
But bears it out even to the edge of doom.
If this be error and upon me proved,
I never writ, nor no man ever loved.

Εχω την αισθηση οτι ειμαι ετοιμη να ξαναρρωστησω. Δικη μου χαζομαρα, γιατι την Κυριακη το βραδυ ειχα κατσει στο παρκο απεναντι απ το σπιτι μου και μιλαγα με τον Παυλο μιση ωρα, χωρις να ειμαι πολυ ζεστα ντυμενη. Χμ.
Τεσπα, οταν κρυωνω οπως σημερα εχω την ταση να γινομαι αγενης και κακια, οποτε αποφασισα να το προλαβω. Οταν γυρισα λοιπον απ την δουλεια εβαλα τα πιο ζεστα ρουχα που βρηκα, μιλησα λιγο στο μσν με τα παιδια του harryworld και οταν το ρολοι εδειξε 10, γεμισα ενα ποτηρι με κρασι και πηρα τλφ τον Αλεξη. (Που σχεδον τον αντιπαθησα γιατι χθες ηταν Κολωνια, πφ ζηλευω, ζηλευω, ζηλευωωωω!)
Και ειχαμε μια τελειως αλλοπροσαλη πορεια στην συζητηση μας. Ξεκινησαμε τυπικα απο τον καιρο (εκει χιονιζει, ζηλευω ξανα!) και σχολιαζοντας στην πορεια βολτες με φιλους, ταινιες, τις επαγγελματικες επιλογες της Πενελοπε Κρουζ, την μανια του Γουντι Αλεν στην δυσκολια των ανθρωπινων σχεσεων, βιβλια και διαφορα αλλα ασχετα καταληξαμε στον Σαιξπηρ και την αγαπη.
Και αυτο ειναι το πιο αγαπημενο μου απο ολα τα σονετα του.
Και ηθελα να του δωσω μια θεση σε ενα ποστ :)

P.S: Πηρα την μεγαλη αποφαση να αναζητησω την Παρασκευη τα βιβλια της εξεταστικης μου :ρ
Δεν ελπιζω οτι θα μου τα δωσουν, αλλα τη Δευτερα δουλευω πρωι και το βραδυ σκεφτομαστε να παμε στον Μαραβεγια οποτε την Τριτη δε θα μπορω με τιποτα να υποστω την ταλαιπωρια του ψαξιματος στα βιβλιοπωλεια του κεντρου και πραγματικα θα τα χρειαστω την αλλη βδομαδα. Οποτε ας κανω τουλαχιστον μια προσπαθεια.

P.S 2: Θα ευχομουν ευτυχισμενο το 2010 αλλα με την Αγαθη συμφωνησαμε την πρωτη μερα του νεου χρονου οτι δε μας νοιαζει καν το αν θα ειναι απλα καλο. Μας αρκει οσα γινουν, μετα απο δωδεκα μηνες να βγαζουν νοημα. Οποτε , αυτο που θα ευχηθω ειναι να ειναι ηρεμο και χωρις υπερβολικα πολλες απερισκεπτες, aυθορμητες πραξεις που μετα απο μερικες βδομαδες θα τις θυμομαστε και θα σκεφτομαστεμε φρικη "τι στο καλο με ειχε πιασει οταν εανα αυτο το πραγμα!".
Τake Care :)

Ξερεις πως με αγαπας:*

The end of a year, is the beginnig of a new one.

Σε λιγα λεπτα μας αποχαιρετα το 2009, και κατα την παραδοση πλεον, θα προσπαθησω να συνοψισω τις καλυτερες στιγμες του μεσα σε ενα ποστ. Η αυτες που κατεληξκαν να σημαινουν κατι με το περασμα του χρονου. Ετσι λοιπον απο αυτες τις 365 μερες που περασαν, ξεχωρισαν τα εξης γεγονοντα:

1. Germany-twice! Συνολικα τρεις υπεροχες βδομαδες, γεματες με ομορφα μερη, ωραια μουσικη, αγαπημενες ταινιες, πολλα παγωτα και σοκολατες, ταξιδια με τρενα και το κυριοτερο, ανθρωπους που πραγματικα αγαπω.
2. Η εξεταστικη περιοδος του Φεβρουαριου. Το ξερω, ειναι παραλογο να εχεις σε αγαπημενες αναμνησεις εναν ηνα κατα τον οποιον διαβαζεις. Μονο που εγω παραλληλα εκανα και απιθανες συζητησεις με τα παιδια στο msn ( που κατεληξαν και στην δημιουργια των Saints vs Omen :ρ). Και ηταν απο τις περιοδους που ολα ηταν σχεδον ιδανικα :)
3. Το τριημερο 26-28/06. Τα γενεθλια μου φετος επεφταν Κυριακη, η εξεταστικη μου τελειωσε για πρωτη φορα πιο νωρις, οποτε περασα 3 ολοκληρες μερες με μονη ενασχοληση να βγαινω βολτες με φιλους και γνωστους.
   
4. Εκανα (επιτελους!) εγχειρηση laser στα ματια μου και ανακαλυψα ξανα πως ειναι το συναισθημα του να μπορεις να βλεπεις χωρις γυαλια ;ρ
5. 21.04.2009. Την ημερα που γραφτηκα στο Harryworld, ηθελα απλως να περασω με χαζο τροπο την ωρα μου. Και κατεληξα να γνωρισω την Γιαννα, που την συμπαθησα απο τη πρωτη στιγμη που την ειδα και λιγους μηνες αργοτερα την θεωρω πλεον πολυ καλη μου φιλη :)
6. Τον Οκτωβριο περασα ενα πραγματικα υπεροχο Σαββατοκυριακο στην Θεσαλλονικη. Οτι και να γραψω απλα δε θα ειναι αρκετο. Αρα δε προσπαθω καν :)
7. Ο Ηλιας μας καλεσε μια μερα σπιτι του για να παιξουμε Μunckhin, λεγοντας μας οτι θα μας αρεσει. Τελικα δε μου αρεσε. Το ερωτευτηκα ομως ;ρ
8. Τους τελευταιους δυο μηνες ειχα ενα θεματακι διαθεσης, (κοινως ειχα γινει μιζερη και ελαφρως εκνευριστικια :ρ), αλλα η 12η Δεκεμβριου ηταν μια απιστευτα ωραια βραδια. Οχι μονο για το cinema και τις ατακες που λεγαμε με τον Ηλια και την Γιαννα που μετα κατεληξαν inside jokes, ουτε για το παρτυ του Αλεξανδρου στο οποιο πηγα αργοτερα. Απλα για το συναισθημα του να εισαι με φιλους και να περνας πραγματικα καλα ;)
9. Νυχτες Πρεμιερας. σαφως κατωτερες απο περσυ βεβαια αλλα και παλι. Εχουν αλλη αισθηση. Και τις αγαπω.
10. Ολες (σχεδον :ρ) οι στιγμες που περασα μαζι με τους φιλους μου. Οι σοκολατες με την Αγαθη στα Starbucks, τα βραδια που καθομασταν στο σπιτι της Εμμας, οι τοσες πολλες ωρες που εχω μιλησει στο τηλεφωνο με τον Παυλο, οι εξωφρενικα αστειες συζητησεις με τον Γιωργο, οι βολτες με τον Ηλια, οι ωρες αναμεσα στα μαθηματα που περναμε με την Ιωαννα και την Μαρια στην Diverso παιζοντας επιτραπεζια και μιλωντας... και τοσες ακομα...Love you all :)

Ταινιες που ξεχωρισα μεσα στο 2010

1. Waltz with Bashir
2. Coraline
3. An Education
4. Hangover
5. 500 Days With Summer
6. The Reader
7. Milk
8. Le premier jour du reste de ta vie
9. The Curious Case Of Benjamin Button
10. Let the Right One In

CDs που αγαπησα. (Αντιθετα με τις ταινιες δε βγηκαν απαραιτητα φετος :/

1. Either/or -Elliot Smith. Το βαζω στο 2009 και οχι στο 2008 γιατι φετος μου το εκανε δωρο ο Παυλος :) (Τον αγαπαμε για αυτο. Καλα, οχι μονο για αυτο, αλλα οπως κ να το κανουμε... ;ρ)
   
2. All or Nothing- The Subways. Αρρηκτα συνδεδεμενο με την Γερμανια και τις διαδρομες με το τρενο.
3. The Age of the Understatement- The Last Shadow Puppets. Εμενα μου αρεσει, οτι κ αν λετε :ρ
4. Sweeney Todd OST. Ουτε που θυμαμαι ποσες φορες εχουμε περπατησει με την Γιαννα και εννιοτε και την Εκατη στο Θησειο τραγουδοντας τραγουδια του ;)
5. Polly Scattergood-Polly Scattergood. Ισως επειδη το εχω συνδυασει με συγκεκριμενες στιγμες. Παρολα αυτα το βρισκω ωραιο cd.

Kαι τρια ελληνικα:

1. Η αγαπη στο τελος νικα-Σταθης Δρογωσης. Το συμπαθησα πριν καν κυκλοφορησει, εχοντας ακουσει μονο το Βοχ. Μετα ακουσα και την Νυχτα και το αγαπησα. Αργοτερα εκτιμησα και τα υπολοιπα :ρ
2. Ο Καθρεφτης-Φοιβος Δεληβορριας. Το εχω τοσα πολλα χρονια και ειχα σταματησει να το ακουω. Αλλα τον τελευταιο μηνα ταιριαζε πολυ στην διαθεση μου και αυτο με βοηθησε να το ξαναγαπησω. Και εχει ενα απο τα πιο αγαπημενα μου Χριστουγεννιατικα τραγουδια :)
3. Ηοpscotch-Fingers Crossed. Ουδεν Σχολιο. Ειναι γνωστο οτι τους συμπαθω.
   

Λοιπον... Ηταν ωραια χρονια. Γνωρισα πολλα συμπαθητικα ατομα, αρχισα να κανω περισσοτερη παρεα με αλλους που ηξερα αλλα δεν ημασταν τοσο δεμενοι, και υπηρξαν μερικες πραγματικα μοναδικες μερες. Οι δυο τελευταιοι μηνες μπορουσαν να λειπουν αλλα whatever :P
Happy 2010 :)

Ξερεις πως με αγαπας :*

Searching IMDb

H ψηφοφορια του seagazing τελειωνει σημερα και πριν λιγες ωρες αποφασισα να φτιαξω και εγω τη δικη μου 20αδα ταινιων της τρεχουσας δεκαετιας. Οι ταινιες αυτες ξερω πολυ καλα πως δεν ειναι οι καλυτερες απο τεχνικη αποψη, αλλα τις αγαπησα ολες τους. Καθεμια για καποιον διαφορετικο λογο αλλα κυριως γιατι ολες με εκαναν να νιωσω εντονα κατι. Να γελασω, να συγκινηθω, να προβληματιστω... Εχμ...Λοιπον ξεκιναω *Ξεροβηχει αμηχανα*

20) Moulin Rouge!
Πρωτα απο ολα ειναι musical. Δευτερον η υποθεση μου θυμιζει πολυ την Κυρια με τις Καμελιες που την αγαπω απο τα γεματα κλασσικη λογοτεχνια γυμνασιακα μου χρονια. Τριτον η διασκευη του Roxanne ειναι πιθανοτατα οτι πιο ωραιο εχω ακουσει τα τελευταια χρονια σε soundtrack. Αλλα ο βασικοτερος λογος που βρισκεται εδω ειναι οτι ακομα νιωθω συναισθηματικα δεμενη μαζι της :)
19) The Assassination of Jesse James
Υπεροχες μελωδιες στο soundtrack δια χειρος Nick Cave (ο οποιος κανει και ενα cameo ετσι, just for fun) και πολυ δυνατες ερμηνειες.
18) Hallam Foe
Στο Δαναο την ειχα πρωτοδει αυτην την ταινια, μαζι με τον Γιωργο. Και μετα περπαταγαμε επι μια ωρα μεσα στη βροχη πινοντας σοκολατα απο τα Starbucks. Δε θυμαμαι τι ακριβως λεγαμε, αλλα ηταν μια απο τις πιο ωραιες Παρασκευες της ζωης μου.
17) Tim Burton's Corpse Bride
Ειναι μελαγχολικη με εναν αισιοδοξο τροπο, οπως θα μπορουσε να ειναι μονο μια ταινια του Tim. :)
16) The Educators
Την απευφεγα για πολυ καιρο και τελικα την ειδα την Πρωτοχρονια του 2007. Αγαπησα την υποθεση και ερωτευτηκα τους πρωταγωνιστες και το τελος της. Η διαρκεια μου ειχε φανει λιγο κουραστικη αλλα παρολα αυτα την ξαναειδα στην Γερμανια με τον συνδυασμο Γερμανικη γλωσσα- Αγγλικοι υποτιτλοι- Πολυ σοκολατα και περιεργα σχολια και τοτε αποφασισα οτι τελικα δυστυχως δεν ηταν και τοοοοοσο μεγαλη :ρ
15) C.R.A.Z.Y.

Οφειλω να ομολογησω πως εκτιμω τον καναδεζικο ανεξαρτητο κινηματογραφο. Και η συγκεκριμενη ταινια ειναι αστεια, τρυφερη και αξιαγαπητη. Επισης αυτη πραγματικα εχει μεγαλη διαρκεια αλλα βλεπετε τοσο ευχαριστα που δε το πολυσκεφτεσαι αυτο.

14) The Fountain
Αυτη η ταινια θα μπορουσε να ειναι μια εκθεση ζωγραφικη, τοσο ομορφη οπτικα ειναι! Tην ειδα στο cinema την πρωτη βδομαδα που ειχε κυκλοφορησει και ενω ολοι οι υπολοιποι στην αιθουσα ειχαν στεναχωρεθει , εγω κραταγα το χερι του Γιωργου και χαμογελαγα. Οh well, το ξερω πως η φυσιολογικη αντιδραση στο Fountain ειναι αυτη των αλλων, αλλα εγω την θεωρω μια απο τις πιο αισιοδοξες ταινιες για την αγαπη που εχουν δημιουργηθει ποτε.
13) The Science of Sleep
Οταν ενας ανασφαλης νεος με προβλημα στο να διαχωριζει το φανταστικο απο την πραγματικοτητα ερωτευεται την εξισου ιδιορυθμη γειτονισσα του, συνηθως το καταστροφικο τελος κρυβεται καπου κοντα. Η τουλαχιστον αυτο συμβαινει στην πραγματικη ζωη. Γιατι στο cinema ο Gondry χρησιμοποιησε την αστειρευτη φαντασια του, το ταλεντο του Bernal και μερικα προσεκτικα επιλεγμενα τραγουδια και μας χαρισε ενα σουρεαλιστικο παραμυθι για την ζωη και τον ερωτα.
Και νομιζω πως ειμαι ο μονος ανθρωπος στον κοσμο που κλαιει με αυτην την ταινια :ρ
12) Vals Im Bashir
Οσες φορες και αν εχω προσπαθησει μου ειναι αδυνατον να περιγραψω με λογια αυτην την ταινια. Πρεπει να την δει κανεις για να αντιληφθει την τελειοτητα της.
11) Almost Famous
Rock n Roll, groupies, ναρκωτικα και ενα αυτοβιογραφικο ταξιδι ενηλικιωσης. Τι αλλο να ζητησει κανεις απο μια ταινια? ;ρ
10) Sweeney Todd
Η πιο απιστευτη τριαδα του συγχρονου cinema, ενα musical με ιδιεταιρη προτιμηση στο μακαβριο χιουμορ και... πολλες πιτες!
"It's priest, have a little priest..."
09) Milk
Θυμαμαι την ημερα που ειδα το Milk. Την αδεια αιθουσα στο cinema. Τον Γιωργο να λεει οτι με αυτην την ταινια συμπαθησε πραγματικα τον Sean Penn και εμενα να αρνουμαι να πιστεψω πως ο σκηνοθετης ηταν οντως ο Van Sant. Θυμαμαι στην σκηνη της πορειας στο τελος του εργου, να κοιταω τα κερια και να νιωθω τοσο φορτισμενη συναισθηματικα που απορουσα γιατι δεν εκλαιγα. Ειναι κατι παραπανω απο μια ωραια ταινια.
08) Garden State
Το αγορι γυριζει στο πατρικο του για την κηδεια της μητερας του. Στην πορεια συνανταει το κοριτσι και μαζι της θυμαται πως ειναι να αγαπας και να συγχωρεις.
Μονο που η ταινια ειναι πολυ πιο εξυπνη και αστεια και η Natalie Portman ειναι πραγματικα αξιολατρευτη σε αυτον τον ρολο.
07) Little Miss Sunshine
Μια δυσλειτουργικη και ελαφρως αποτυχημενη οικογενεια ξεκιναει ενα καταστροφικο road trip με προορισμο ενα διαγωνισμο ομορφιας για μικρα κοριτσια στην Καλιφορνια.
Ισως η πιο feel good ταινια του 2006.
06) Persepolis
Παλι Δαναος, αυτη τη φορα μαζι με την Αγαθα. Εξαιρετικο το comics, υπεροχα τρυφερη η μεταφορα του. Μια διαφορετικη εκδοχη ισως των ιστορικων γεγονοντων αλλα σιγουρα πολυ πιο αληθινη απο αυτην που διαβαζουμε στις εφημεριδες.
05) High Fidelity
Δε θα μπορουσε να λειπει απο την 20αδα η ταινια που ο πρωταγωνιστης της με εκανε να αγαπησω τις λιστες :ρ Εξυπνοι διαλογοι, υπεροχο soundtrack, πολυ καλες ερμηνειες και μαλιστα καταφερνοντας να μεινει πιστη στο πνευμα του βιβλιου.
04) Conversations With Other Women
Λατρευω τους πρωταγωνιστες της! Και ποτε δε καταλαβα γιατι δεν εχει περισσοτερους fans. Eιναι απο τις ταινιες που τις βλεπεις και μετα χαμογελας για ολην την υπολοιπη ημερα.
03) Requiem for A Dream
Απιστευτα δυνατη ταινια. Μαλλον η μονη ταινια που ασχολειται με τα ναρκωτικα και δειχνει τοσο καθαρα την εξαθλιωση που προκαλουν.
02) Donnie Darko
Ενα πραγματικα cult εργο. Τελος.
01) Eternal sunshine of the Spotless Mind
Τη λατρευω αυτη τη ταινια. Εχω ενα τεραστιο poster διπλα στο κρεβατι μου και καθε πρωι ειναι το πρωτο πραγμα που βλεπω και χαιρομαι χωρις λογο :ρ
Δε μπορω να σκεφτω απολυτως τιποτα που θα επρεπε να ηταν διαφορετικο στην Λιακαδα. Ειναι ενα μικρο αριστουργημα. Τοσο απλα.

Ξερεις πως με αγαπας ;*

Αποψε φευγει καποιο τρενο για εναν τοπο ωραιο και ξενο, αλλα εσυ πρωτη φορα νιωθεις πως ολα εδω συμβαινουν...

Σημερα ειναι η 35η επετειος της εισοδου των τανκ στο Πολυτεχνειο και γιορταστηκε με τον συνηθισμενο τροπο. Λιγα επεισοδια στο κεντρο της Αθηνας, χιλιαδες αστυνομικοι να επιβαλλουν την ταξη με το δικο τους μοναδικο τροπο, πορειες και διαδηλωσεις. Χμ
Εγω φετος δε κατεβηκα στην πορεια για πρωτη φορα μετα απο τρια χρονια.
Συναντηθηκα ομως το πρωι με την Αγαθη στον Κεραμεικο και αφου βεβαιωθηκαμε οτι θα εχει μετρο το μεσημερι, αρχισαμε την αναζητηση της οδου Αγησιλαου. Στο φως της ημερας την βρηκαμε μεσα σε 5 λεπτα οποτε πραγματικα δε καταλαβαινω γιατι οσες φορες ειχαμε προσπαθησει να την βρουμε το βραδυ ειχαμε αποτυχει παταγωδως. Μυστηριο.
Στην εν λογω οδο λοιπον μεχρι το τελος του μηνα θα βρισκεται διπλα στο Nixon ενα παραρτημα των μεγαλυτερων stock houses της Αθηνας, με εκπτωση 65% της αναγραφομενης τιμης. Αφησαμε τσαντες και λοιπα προσωπικα ειδη στο δωματιακι διπλα στην εισοδο και για ολοκληρη την επομενη ωρα κοιταγαμε μερικα απο τα εκατονταδες ρουχα που ειχε, κανοντας τα γνωστα χαιρεκακα σχολια μας οταν βλεπαμε κατι που δε μας αρεσε :ρ Μετα αποφασισαμε να δοκιμασουμε κ καμια δεκαρια απο οσα ειχαμε βρει (η Αγαθη δλδ δοκιμασε καπου τοσα, γω ειχα ηδη ψιλοβαρεθει κ αρκεστηκα σε δυο τρια :ρ) και απορησαμε με την λογικη των νουμερων στα ρουχα. (Κοινως δεν μας εκαναν καποια medium size και πληγωθηκαμε :ρ) Αγορασα και το πιθανοτατα 1000ο μου μαυρο φορεμα -oh well, one girl never have enough black dresses- και μετα περπατησαμε μεχρι την Ερμου με τα ποδια οροματιζομενες ενα παραλληλο συμπαν στο οποιο θα ειχαμε αρκετο ελευθερο χρονο για να κανουμε δημιουργηκα πραγματα, αρκετα χρηματα για να βρουμε ενα δικο μας σπιτι κ αρκετα λογικους γονεις που θα μας αφηναν να συγκατοικησουμε χωρις δραματα ;ρ
Αφου περασαμε για λιγο απο το νεο Fnac καταληξαμε οπως παντα στα Starbucks και καλοπιασαμε την Γιωτα για να μας βαλει εξτρα δοση σαντυγης στα γλυκα μας :ρ Περασαμε μια υπεροχη ωρα εκει μεσα γελωντας, κανονιζοντας τα μερη στα οποια θελουμε να παμε (Μαραβελιας live στον Σταυρο του Νοτου, Μαραβελιας live στον Σταυρο του Νοτου :ρ) και μετα πηγαμε Public για να αγορασω το δωρο της Μαριας για τα γενεθλια της. Και αφου χαζεψαμε τις ταινιες και τα βιβλια γυρισαμε στο Αιγαλεω με το μετρο και στην μιση ωρα που περιμεναμε το λεωφορειο ακουγαμε την απαγγελια του Χατζηδακη στο Μονογραμμα λεγοντας και εμεις τους στιχους (η κοπελα διπλα μας μας κοιταξε περιεργα μια-δυο φορες :ρ). Και επειδη το ποιημα κραταει 17 λεπτα αλλα το λεωφορειο εκανε πανω απο 40 για να ερθει, συνεχισαμε το μουσικοχορευτικο μας προγραμμα τραγουδοντας Δεληβορια , κ αι συγκεκριμενα τον Προορισμο ( που το λατρευω <3)>
*συγκινειται*
Και μας εκανε πολυ καλο που βγηκαμε μαζι γιατι ναι, αγαπαμε ολους μας τους φιλους και λατρευουμε το να βγαινουμε ολοι μαζι εξω, αλλα καποιες φορες απλα χρειαζεσαι το να βγεις με την φιλη σου και να περασετε λιγο χρονο οι δυο σας. Και εμεις ειχαμε αρκετο καιρο να το καταφερουμε αυτο οποτε μας ειχε λειψει :)

Ε οκ, μετα πηγα στη δουλεια ;ρ Ωραια ηταν σημερα, ειχε ησυχια λογω του Πολυτεχνειου και διαβαζαμε τις αναρτησεις του Τρωκτικου :ρ

Και μετα γυρισα σπιτι και μιλησα με τον Παυλο στο τλφ :ρ Που δε μπορω να καταλαβω τι εχει σημερα αλλα γκρινιαζει περισσοτερο κ απο μενα ;ρ Αλλα οκ ηταν τοοοσο καλος μαζι μου την προηγουμενη βδομαδα που ειχα χασει καθε επιθυμια να κανω οτιδηποτε αλλο εκτος απο το να κοιμαμαι, και με ανεχοταν παρα την σταματητη γκρινια μου που δεν πειραζει, το δικαιουταν το σημερινο :ρ Αρα παραμενει αξιαγαπητος :ρ

P.S Μολις εμαθα οτι το φορεμα που αγορασα το γλυκοκοιταζε και η Γιαννα αλλα δεν ειχε μαζι της τα λεφτα για να το παρει :ρ


Ξερεις πως με αγαπας:*

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος,στόν Παράδεισο

Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα

Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
Από παντού,γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή
σεντόνια
Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη
Αποκοιμισμένη,νά φυσώ νά σέ πηγαίνω
Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε

Ακουστά σ’έχουν τά κύματα
Πώς χαιδεύεις,πώς φιλάς
Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"
Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο
Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά

Πάντα εσύ τ’αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά
Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά

Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες
Τά δετά τριαντάφυλλα,καί τό νερό πού κρυώνει
Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει
Τό γερτό παντζούρι εσύ,ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ
Επειδή σ’αγαπώ καί σ’αγαπώ
Πάντα Εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό
Εξαργυρώνει:

Τόσο η νύχτα,τόσο η βοή στόν άνεμο
Τόσο η στάλα στόν αέρα,τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ’ουρανού με τ’άστρα
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή

Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο
Μές στούς τέσσερις τοίχους,τό ταβάνι,τό πάτωμα
Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου
Νά μυρίζω από σένα καί ν’αγριεύουν οί άνθρωποι
Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ’αλλού φερμένο
Δέν τ’αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ’ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ γιά σένα καί γιά μένα.

Αν και εχω αναρτησει πριν 2,5 χρονια ολοκληρο το ποιημα... Δεν μπορεσα να αντισταθω στον πειρασμο να ξαναβαλω το συγκεκριμενο αποσπασμα.
Πιστευω οτι το Μονογραμμα ειναι ισως το πιο ερωτικο ελληνικο ποιημα που εχει γραφτει μεχρι στιγμης. Και αυτοι ειναι οι πιο αγαπημενοι μου στιχοι.

Δεν ειχα σκοπο να γραψω τιποτα σημερα. Αλλα διαβασα πριν λιγο το τελευταιο ποστ του Μερλιν και πραγματικα συγκινηθηκα απο τον τροπο που περιγραφει κατι τοσο απλο κ καθημερινο, που ομως καποιες φορες καταληγει τοσο μοναδικα πολυτιμο. Και... Δε ξερω, ενιωσα ξαφνικα να υπερνικαει ο ρομαντισμος μεσα μου. Και ξαναδιαβαζω το Μονογραμμα. Και σκεφτομαι ποσο τυχεροι ειναι οι ανθρωποι που πριν πεθανουν θα ξερουν οτι εχουν ζησει τουλαχιστον μια φορα κατι τοσο δυνατο...

Ξερεις πως με αγαπας:*

Everything's alright.

Σημερα... Σημερα ηταν απλα μια ωραια μερα.
Δε θελω να αναφερω λεπτομερειες γιατι δεν εχει νοημα. Απλα βγηκαμε με τα παιδια στο κεντρο.
Και εκτιμησα ακριβως αυτο. Το οτι καθομασταν τοσες ωρες στο μαγαζι-δευτερο σπιτι μας αλλα και στα πεζουλακια του Θησειου μιλωντας.
Θεε μου, ποσο καλυτερα νιωθει καποιος οταν ειναι με ανθρωπους που αγαπαει!
Νιωθω τυχερη, πραγματικα το νιωθω.
Οχι γιατι ολα ειναι τελεια- κανενος η ζωη δεν ειναι τελεια, ολοι εχουμε να αντιμετωπισουμε ηλιθιες καταστασεις, κ κουραση, κ πολυ δουλεια κ απογοητευσεις. Αλλα τουλαχιστον υπαρχουν καποιοι απιστευτοι ανθρωποι στη ζωη μου που εχουν αποδεχτει οτι θα γκρινιαζω συνεχεια χωρις ιδιεταιρο λογο. Και ξερω πως οταν τους χρειαστω θα ειναι εκει :)


Ξερεις πως με αγαπας:*

Though my dreams, it's never quite as it seems

Σημερα... Ξυπνησα με περιεργη διαθεση. Μαλλον φταιει ενα ονειρο που ειδα... Δε το θυμαμαι με λεπτομερειες τωρα, αλλα ξερω οτι ξυπνησα στις 5 τα ξημερωματα με μια απιστευτα εντονη αισθηση παραιτησης κ δυστυχιας. Μετα βεβαια ξανακοιμηθηκα κ,ατευθειαν γιατι ο υπνος ειναι μια απο τις 3 μεγαλυτερες αδυναμιες μου κ δε τον θυσιαζω προσπαθωντας να αναλυσω χαζα ονειρα :ρ Οταν ομως ξαναξυπνησα πριν λιγη ωρα δεν μπορω να πω οτι ημουν κ ο πιο ευτυχισμενος ανθρωπος στον κοσμο. Χμ...

Μου κανει εντυπωση που ολοι προσπαθουμε να ελπιζουμε σε εναν...καλυτερο κοσμο. Αξιοθαυμαστη η αναγκη του ανθρωπου για ελπιδα. Εγω ομως μερικες φορες φοβαμαι πως ολα αυτα ειναι ματαια... Να ονειρευτεις οτι ολα μπορουν να γινουν καλυτερα, ναι. Αλλα ΠΩΣ; Πως μπορεις να συνεχιζεις να ονειρευεσαι σε αυτον τον κοσμο που ζουμε;
Δηλαδη ειναι πλεον τοσο τραγικο! Παντου υπαρχουν πολεμοι, και ανθρωποι που ζουν σε αθλιες συνθηκες, και δυστυχια, και θανατος. Υπερβολικα πολυς θανατος για τα δικα μου γουστα. Εχω κουραστει να ακουω για γνωστους η γνωστους γνωστων που πεθαινουν. Ειδικα οταν προκειται για ανθρωπους νεους που θα επρεπε να ζησουν για πολλα, παρα πολλα, χρονια ακομη. Που θεωρητικα ειχαν ολη τη ζωη μπροστα τους και καθε δικαιωμα να κανουν σχεδια για το πως θελουν να την ζησουν. Και καποια στιγμη ετσι ξαφνικα, πεθαινουν στα 13 η στα 18 η στα 23 η στα 30 και ειναι.. δεν ξερω, ειναι τοσο αδικο!
Και το χειροτερο ειναι οτι στην πραγματικοτητα δεν σκεφτομαι τοσο αυτους που πεθαινουν, οσο τους δικους τους ανθρωπους. Αυτους που τους αγαπανε και στα δικα τους σχεδια τους υπολογιζαν διπλα τους. Γιατι κακα τα ψεματα ειναι κριμα να πεθανει καποιος ξαφνικα, αλλα παντα μετα απο εναν θανατο η οικογενεια του και οι πραγματικα στενοι του φιλοι ειναι που υποφερουν. Και πως να τους πεις "Ενταξει, ξεπερασε το και προχωρα"; Δεν γινεται αυτο. Και αυτο ειναι που φοβαμαι περισσοτερο απο ολα στον θανατο. Οχι το ιδιο το γεγονος. Την ζωη μετα απο αυτον...


You know, today i think that nothing's worth . and then I think that you live all that and yet, you continue smile and think positive and... I just can't believe how you manage it.
I wish i was home now, I really want that. Not for you, but for me :p To make me feel better :p
Seriously? I think you might be one of the strongest people I know. I am proud for you, really.
(But of course you have all the others with you and I am sure they try their best to help you and... Well, you know what i mean- God, I suck to things like that....)
Lots of hugs and kisses. :*


P.S: Νιωθω αρκετα καλυτερα πλεον γραφoντας τα ολα αυτα. Ισως γιατι στη μεση του ποστ θυμηθηκα την αγαπημενη μου αποψη περι ζωης."Δεν ειναι δικαιη, δεν ειναι καν ωραια. Ομως οφειλουμαι να την κανουμε οσο καλυτερη μπορουμε χρησιμοποιωντας τα χαρτια που μας εχει μοιρασει."
Και ισως αυτος να ειναι τελικα ο μονος τροπος για να συνεχισεις να ονειρευεσαι σε αυτον τον χαζο και αδικο κοσμο που ζουμε...

Ξερεις πως με αγαπας :*

If I crawl to keep it together like you say you know I can do, to transmit the moment from me to you!

Το Σαββατοκυριακο ηταν συγκλονιστικο κ ανεπαναληπτο :)
Επισκεφθηκαμε με τον Παυλο την Θεσσαλονικη και... μ, dunno, ερχω την αισθηση πως οτι κ να γραψω απλα δε θα ειναι αρκετο. Περα απο το οτι ειναι πανεμορφη πολη-κ εχει καταπληκτικα γλυκα :ρ- το 3ημερο πηρε extra bonus ποντων γιατι καταφερα να δω παιδια με τα οποια μιλαω τοσα χρονια κ ποτε δεν ειχα αξιωθει να γνωρισω απο κοντα.
Το ταξιδι την Παρασκευη ηταν πολυ ευχαριστο. Μαλλον φταιει το οτι στην μεγαλυτερη διαρκεια του μιλαγαμε για ταινιες :ρ Φθασαμε λοιπον εκει, καταφεραμε μετα απο αρκετη ωρα να παμε στο κεντρο της πολης κ αφου αναλωσαμε τον χρονο μας με εχμ... εξυπνο τροπο (βλεποντας για 100η φορα δλδ επεισοδια του Εισαι το ταιρι μου :ρ) επισκεφθηκαμε το Metropolis, οπου φυσικα ξοδεψαμε με αχρηστο τροπο χρηματα :ρ Στη συνεχεια κ αφου φαγαμε κατι χαζομαρουλες βρεθηκαμε με τον Παλπ που αρχικα μας πηγε για ρακομελα -φυσικα δεν ειχε και πηραμε κρασι κ sangria- κ αφου περασε λιγη ωρα ηρθαν και ο Πακος με κατι φιλους τους (Και για να μην νομιζετε οτι δε θυμαμαι τα ονοματα τους, συγκεκριμενα ηρθαν η Ευη, η Ματινα, ο Δημητρης κ ο Πανος :ρ) και πηγαμε στο Funky- που στεγαζεται μαζι με τον ιστορικο απο το Byint Παπαγαλο- κ ακουσαμε ωραια μουσικη απο live συγκροτηματα αφου πρωτα ανεχτηκαμε την τρομερα αγενεστατη σερβιτορα. Η βραδια εκλεισε με φαγητο σε ενα μαγαζι τυπου Γρηγορης οπου εφοδιαστηκαμε με φαγητο.
Το Σαββατο ως κλασσικοι ανθρωποι σε διακοπες ξυπνησαμε κατα τις 12 :ρ Καταφεραμε να συνενοηθουμε για το τι θα κανουμε και τελικα βρεθηκαμε με τον Ανδρο λιγο πριν τις 4. Μας εκανε μινι ξεναγηση στην πολη και καταληξαμε για καφε σε εναν λοφο που δεν καταφερα να μαθω το ονομα του :ρ Τρεις ωρες αργοτερα πηγαμε στην Καμαρα, φαγανε τα παιδια, βρεθηκαμε με τον Παλπ και πηγαμε στο Cofix, ενα φανταστικοαπιθανο μαγαζι που συνδυααζε comics κ καφε-σκεφτομαι σοβαρα να ανμοιξω υποκαταστημα στην Αθηνα ;ρ - και τλκ καταληξαμε στο Kosmos για να συναντησουμε την Ευη. Επιστρεφοντας στο κεντρο ειχαμε επισκεψεις σε πολυτελη ξενοδοχεια, κλεψαμε μηλα που στη συνεχεια ζωγραφισαμε, ανακαλυψαμε πως ο ξενοδοχος μας ηταν ελαφρως παρανοικος αφου αρχικα αρνηθηκε να αφησει την Ευη και τον Παλπ να ανεβουν στο δωματιο μας και μετα ανεβηκε πανω και τους ουρλιαζε να φυγουν ( η Ευη που ουρλιαζε επισης οτι θα το πει σε ολους τους γνωστους της για να τον κανει ρεζιλι ηταν απλα θεα :ρ) και αφου κατεβηκαμε ολοι στον δρομο και τον θαψαμε για κανα δεκαλεπτο μεσα στο κρυο, ανεβηκαμε με τον Παυλο παλι πανω και μιλαγαμε( aka κουτσομπολευαμε :ρ) μεχρι τις 7.30 το πρωι.
Ξυπνησαμε ελαχιστες ωρες αργοτερα καθως επρεπε να αφησουμε το δωματιο, αγορασαμε τα πανακριβα τσουρεκια του Τερκενλη που ηθελε η αδερφη μου, βρεθηκαμε με τον Comfi που ηταν πολυ πιο συμπαθητικος και γλυκουλης απο οτι περιμενα, φαγαμε στο σουβλατζιδικο που ο Παυλος ειχε ανακηρυξει σε προσωπικο του τοπο λατρειας και μετα απο 4 χρονια που ανεχομαι τις βλακειες του, γνωρισα επιτελους απο κοντα τον Saibot. Θρυλικη στιγμη :ρ
Αφου προσπαθησα (ανεπίτυχως νομιζω) να τον εκνευρισω κατα τη διατκεια του καφε μας οδηγησε σε να μαγαζι που οπως αποδεικτηκε εχει απιστευτα τελεια τριγωνα και αφου τον ξεφορτωθηκαμε (βσκ το λεω ετσι για να παρηγορηθω, στην ουσια αυτος μας παρατησε :ρ) συναντησαμε για τελευταια στιγμη τον Παλπ που, ο καλος μου, ειχε προθυμοποιηθει να μας παει στον σταθμο. Πηγαμε στα Starbucks για πρωτη φορα οσο ημασταν εκει, περπατησαμε στην παραλια της Θεσσαλονικης μιλωντας για μεξικανικες σειρες που βλεπαμε οταν ακομα δεν ειχαμε ανεπτυγμενη αισθηση του γουστου και αποχαιρετησαμε τους φιλους του καθοδον προς τον σταθμο. Περιττο να πω οτι συνεχεια τους ελεγα οτι θα αργησουμε :ρ
Το ταξιδι της επιστροφης δυστυχως ηταν απιστευτα κουραστικο- αδυνατουσα να κοιμηθω καθως η θεση ηταν υπερβολικα στεναχωρη και δεν μπορουσα να βολευτω με τιποτα- αλλα τουλαχιστον ειχε ωραια μουσικη (ακουσαμε ολο το Either/Or και οταν τελειωσε παρολο που ειναι απιστευτα μελαγχολικο cd ενιωθα ευτυχισμενη!) και τραγικα χαζους καβγαδες μεταξυ των αλλων επιβατων που κατεληγαν αστειοι.
Και τωρα, δυο μερες αργοτερα, γραφω για ολα αυτα απλα και μονο γιατι θελω να τα εχω παντα αποθηκευμενα καπου, κοιταω τις φωτογραφιες που βγαλαμε και χαμογελαω μονη μου. Και παρολο που πιστευω οτι οντως το ποστ δεν καταφερνει να μεταφερει την ατμοσφαιρα που επικρατουσε, δεν εχει σημασια. Γιατι οι πραγματικα ωραιες στιγμες μενουν παντα στο μυαλο και την καρδια μας :)

Ξερεις πως με αγαπας :*

Don't you think some flowers, pretty daisies, might relieve the gloom?

Woh. Αυτο ειναι το 100ο ποστ στο εν λογω μπλοκιδιο.
( Δεν εχω ιδεα γιατι θεωρησα οτι ειναι τοσο σημαντικο ωστε να αξιζει να αναφερθει :p)

Τις τελευταιες μερες εχουν γινει διαφορα που αξιζουν αναφορα αλλα λογω ελλειψης χρονου/ ορεξης/ ενασχολησης με πραγματα που εχουν περισσοτερο ενδιαφερον απο το μπλοκ δεν αξιωθηκα να τα καταγραψω :p

Απο τα πιο σημαντικα ειναι πως γυρισε η Αγαθη απο την Πολωνια. Βγηκαμε λοιπον ολοι μαζι την Τριτη και ηταν ωραια. Μας ειπε ποσο υπεροχος ηταν ο γαμος- προφανως κ ηταν. Οι καθολικοι ξερουν απο μυστηρια,δεν ειναι σαν εμας- και μου εφερε κ σοκολατα γαλακτος που ο αδερφος μου τιμησες δεοντως μεχρι να φροντισω να την κρυψω :p Κατα τα αλλα εκνευρισαμε την Αλικη μιλωντας δυνατα και βρηκαμε με τι ζωα μοιαζουν οι υπολοιποι της παρεας. Οχι οτι εχει σημασια αλλα ο Ηλιας ελεγε πως θα ημουν μια αξιοπρεπεστατη τιγρης. Μαλλον φταιει οτι εχουν κ αυτες δυνατες φωνητικες χορδες ;)
Οταν περασε η ωρα και αποφασισαμε οτι θα ηταν ελαφρως επικινδυνο να παραμεινουμε στο μαγαζι, καναμε βολτες στην Πλακα αναζητωντας μερη για την φωτογραφηση που θελουν τα παιδια να κανουμε. Καταληξαμε στον σταθμο του Θησειου να κοιταμε με τα κοριτσια κοσμηματα. Αφου πιασαμε κουβεντα με τα παιδια ενος παγκου η Γιαννα πηρε ενα ασημενιο σφαιρικο κολιε, που οπως μας ειπε ο ενας απο τους πωλητες ειχε φτιαξει το σχεδιο για την κοπελα του και εγω πηρα ενα ασημενιο που κρεμοταν απο μαυρη κορδελα και το ειχε φτιαξει περσι για την πρωην του :ρ Μου αρεσε και μια περιεργη ασημενια καρδια, που υποσχεθηκα οτι θα ξαναγυρισω για να την αποκτησω. Oh well, οσα κρεμαστα και να εχεις δεν ειναι ποτε αρκετα :ρ

Επισης την Πεμπτη ξεκινησα την βασικη εκπαιδευση για να παω να δουλεψω στην Forthnet. Που οφειλω να ομολογησω οτι δεν ειναι δυσκολη- φοβομουν οτι το συστημα τους θα ειναι περιπλοκο αλλα τελικα ειναι αρκετα ευχρηστο- περιεχει ομως απιστευτες δοσεις πληροφοριων. Αυτη τη στιγμη εχω διπλα μου μια τεραστια στοιβα με σημειωσεις που με κοιταζει επικριτικα περιμενοντας υπομονετικα να την διαβασω. Παντως η εκπαιδευτρια μου ειναι πολυ συμπαθητικη, παρολο που προτιμα το Prison Break απο το Lost :p Τουλαχιστον δινει αστεια ονοματα στους συνδρομητες των αιτησεων που χρησιμοποιησαμε ως παραδειγματα. Βλεπε Ονομα: Ντοναλτ Ντακ, Διευθυνση Κατοικιας: Οδος Ατυχιας 13, Πολη: Λιμνουπολη :p
Γενικα πιστευω πως θα μου αρεσει αρκετα στο καταστημα. Αν μη τι αλλο ειναι δουλεια που εχει internet :p

To πιο fun μερος της βδομαδας ηταν το απογευμα της Πεμπτης. Βγηκαμε για ενα γρηγορο καφε(η τουλαχιστον ετσι πιστευα οταν το κανονησαμε) με την Γιαννα και την Ginny Weasley του hog, aka Κατερινα, aka Hecate του hw. Ειχαμε προσκαλεσει κ αλλους αλλα δε μας καταδεχτηκαν :ρ
Τεσπα κλασσικα πηγαμε στα Starbucks, προμηθευτηκαμε ζεστες σοκολατες απο τον Δημητρη και ανεβηκαμε στον πρωτο οροφο αποφασισμενες να αφιερωσουμε απιστευτα πολυ ωρα μιλωντας για το φορουμ κ τα υπολοιπα μελη του. (Αυτος ηταν ενας φαινομενικα αθωος τροπος να πω οτι θελαμε να κουτσομπολεψουμε μεχρι τελικης πτωσεως :ρ) Ο οροφος καποια στιγμη εκλεισε, εμεις κατεβηκαμε κατω συνεχιζοντας την κουβεντα και τελικα μετα απο μιση ωρα φυγαμε για να κανουμε βολτα στα μισοφωτισμενα, αδεια στενα του Μοναστηρακιου. Συμφωνησαμε ολες πως η Ηφαιστου το βραδυ ειναι ιδανικη για γυρισματα ταινιας του θεουλη Tim, εκφρασαμε την αγαπη μας για την Helena και τις ταινιες της, πηραμε παγωτο απο ενα μαγαζι και αφου αγορασα και την καρδια που ειχα δει την Τριτη καταληξαμε στο πεζουλακι εξω απο τον σταθμο του Θησειου να μιλαμε για funfiction stories. Εκει ηταν που εξομολογηθηκα σε εναν περιεργο τυπο που ηρθε διπλα μας και τον ερωτα μου για το αδειο πλεον κυπελλακι του παγωτου μου ;ρ
Τα λεωφορεια ειχαν ολοκληρωσει τα δρομολογια τους οταν αποφασισαμε τελικα να γυρισουμε στο Μοναστηρακι. Βεβαια επειδη μια τετοια εξοδος δε θα μπορουσε να τελειωσει φυσιολογικα περπατησαμε ως τον σταθμο τραγουδωντας δυνατα τραγουδια απο τα soundtrack των Sweeney Todd και Nightmare Before Christmas :ρ
Και καθως γυρνουσαμε με την Κατερινα σπιτια μας θυμιζαμε η μια στην αλλη διαφορα αστεια ποστ του My Life Is Average :ρ
Κοριτσια πρεπει να το επαναλαβουμε ;)

Αλλα αξιοσημειωτα γεγονοντα των τελευταιων δυο βδομαδων:

1. Ασχοληθηκα επιτελους σοβαρα με το Order of the Stick. Το οποιο ειναι webcomic με βασικους ηρωες χαραχτηρες ενος DnD party. Και πραγματικα το προτεινω. Ειναι απιστευτα αστειο, ειναι ανεβασμενο στο internet οποτε ειναι δωρεαν και εχει ατακες που γινονται σημειο αναφορας σε παρεες που εχουν την χαρα να το εχουν διαβασει :ρ Αγαπω Haley, Elan και Thing!
2. Το Logicomix βρισκεται αυτην την στιγμη στο νουμερο 2 της λιστας Best Seller Comics του Amazon. Και μετα λεμε πως στην Ελλαδα δεν υπαρχει ελληνικ σκηνη comics... Μπραβο στα παιδια για τη δουλεια τους :)
3. Η Κατερινα μου μιλησε για ενα Harry Potter funfiction που μολις το ξεκινησα καταλαβα πως θα γινει η νεα μου αγαπη.Ο τιτλος του Delicate και η ηρωιδα ειναι η 16χρονη Rose Weasley που ανακαλυπτει οτι εμεινε εγκυος απο τον Scorpius Malfoy. Ειναι αστειο και αρκετα εξυπνο ωστε να μην καταντα κουραστικο. Η Rose βεβαια ειναι τυπικη ηρωιδα που δε ξερει τι θελει αλλα συγχωρειται γιατι γνωριζει την αξια του να αυτοσαρκαζεσαι. Plus αυτα τα Malfoy boys ειναι παντα τοσο τελειοι στα funfictions!
4. Διαλεξα τα μαθηματα για το χειμερινο εξαμηνο και προς μεγαλη μου χαρα εμαθα οτι θα εχω τρια ιδια μαθηματα με την Ιωαννα και ενα με την Γιαννα.
5. Συνηδειτοποιησα πως τελικα ο Σεπτεμβριος ειναι ισως ο πιο αγαπημενος μου μηνας. Ο Δεκεμβριος μπορει να εχει Χριστουγεννα και κρυο, αλλα ο Σεπτεμβριος εχει αγωνες με την Εθνικη Ομαδα Μπασκετ, Νυχτες Πρεμιερας, βροχη, σοκολατες με νεες γευσεις και νυχτες με γλυκο κρασι και ωραια μουσικη :)

Ξερεις πως με αγαπας :*