Εχθες προτου γυρισω σπιτι μου μετα απο μια ελαφρως κουραστικη μερα, περασα για λιγο απο το σπιτι του Γιωργου για να δωσω απο μια τεραστια αγκαλια στα γατοπαιδια μας. Κλασικα ηταν εκει και ο Αντωνης-πραγματικα εχω αρχισει να πιστευω οτι εχει σταματησει να κοιμαται στο σπιτι του. Ειναι τοσο συχνα στο σπιτι του Γιωργου που σε λιγο οι γονεις του θα τον υιοθετησουν και επισημα και μετα θα πηγαινουν ολοι μαζι τα καλοκαιρια διακοπες με τροχοσπιτο.
(Δεν ξερω γιατι αλλα μου ακουγεται τελειως 50'ss αυτη η ιδεα :ρ)
Οσο λοιπον εγω χαιδευα τον Leonardo και τον Salvador, τα αγορια αγορια μιλαγαν για mundial (sooo boys) και ειλικρινα δεν εχω ιδεα πως κατεληξε εκει η κουβεντα, αλλα καποια στιγμη καταλαβα οτι μιλαγαν για ανθρωπινα ελλατωματα. Ενθουσιαστηκα , το παραδεχομαι, γιαυτο και αποφασισα να συμμετασχω ενεργα στην συζητηση. Και ενω μετα απο ωρα σοβαρης συζητησης, αρχισαμε να κουτσομπολευουμε τους γνωστους μας λεγοντας ποιο ειναι το μεγαλυτερο ελλατωμα τους, ο Αντωνης κατεληξε οτι το χειροτερο ελλατωμα μου ειναι πως αρνουμαι να παραδεχθω οτι εχω ελλατωματα!
Απλα fail δηλαδη γιατι εχω απειρα, αλλα η ελλειψη αυτογνωσιας δεν ηταν ποτε ενα απο αυτα. Γ ια να το αποδειξω λοιπον κατεγραψα μερικα απο αυτα. Για παραδειγμα:
-Νευριαζω πολυ ευκολα και κυριως για πραγματα που δεν εχουν καν σημασια. Ωωωω κυκλοθυμια, μονο εσυ δε θα με εγκαταλειψεις ποτε!
-Γκρινιαζω, αρα ζω. Τοσο πολυ που θα μπορουσε να θεωρηθει αγαπημενο χομπι. Το μυστικο ειναι να μη μου δινετε σημασια οταν γκρινιαζω ' συνηθως γκρινιαζω χωρις ιδιεταιρο λογο.
-Μιλαω πολυ. Παααρα πολυ. (Αυτο ειναι το ιδιο αυθορμητο με την ενταση της φωνης. Οσο και να προσπαθω απλα δε μπορω να εχω τον παραμικρο ελεγχο απανω του :/ )
-Ειμαι πολυ ιδιοτροπη. Σιχαινομαι απιστευτα να φαει καποιος απο το κουταλι μου-τα ποτηρια και τα καλαμακια μου ομως θα μπορουσαν να θεωρηθουν ανετα κοινοχρηστα. Αντιπαθω οσους μου αγγιζουν τα μαλλια. Δεν αντεχω την υπαρξη φαγητου η καπνου μεσα στο δωματιο μου. Δεν μπορω να κοιμηθω αν δεν αγκαλιαζω κατι. Οσοι αποδεχονται τα παραπανω, κερδιζουν αυτοματα μια διαβιου θεση στην καρδια μου.
-Οταν γνωριζω ανθρωπους εχω την εμφυτη ταση να τους αντιπαθω. Φυσικα αυτο στην πορεια αλλαζει, ειδικα αν σκεφτει κανεις οτι απο ολους μου τους φιλους ειναι ελαχιστοι αυτοι που ειχα συμπαθησει εξαρχης. (Και Αντωνη λυπαμαι που στο λεω, αλλα δεν εισαι ενας απο αυτους ;ρ). Αλλα ακομα και αν παραδοξως συμπαθησω καποιον...
-Ειμαι πραγματικα ανικανη να συγκρατησω τα ονοματα (ενιοτε και τα προσωπα) οσων γνωριζω. Αυτο κατα καιρους μου εχει δημιουρησει διαφορα προβληματα.
-Η διακριτικοτητα με αποχαιρετησε οριστικα ελαχιστη λεπτα υστερα απο την στιγμη που ο γιατρος ανακοινωσε στην μητερα μου οτι ειχε αποκτησει ενα υγιεστατο και πανεμορφο κοριτσακι. Με αποτελεσμα μερικες φορες να φερομαι περισσοτερο αποτομα απο οτι θα επρεπε.
-Αν και γενικα ασπαζομαι την τεχικη του "θα το κανω και αυτο την τελευταια στιγμη" εχω παρανοια με το να ξερω εκ το προτερων τι θα κανω την επομενη βδομαδα. Η ακομα καλυτερα τον επομενο μηνα.
-Παρολα αυτα εξακολουθω να πιστευω οτι ειμαι αξιαγαπητη.
Σ.σ.: Η συγκεκριμενη λιστα μπορει να οριστει και ως οδηγος επιβιωσης για τους Μαλκαβιανους που θα αποφασισουν οτι θα συνεχισουν να με εχουν στη ζωη τους ;ρ
P.S: Τελειωσα την εξεταστικη μου σημερα το πρωι. Δεν ξερω πως τα εχω παει και ουτε με νοιαζει. Απλα...Τελειωσα. Ειμαι ενας ευτυχισμενος ανθρωπος.
Ξερεις πως με αγαπας:*
Show me how you do it, and I am promise you I 'll run away with you...
Blankets, γνωστο και ως το πιο αγαπημενο μου graphic novel σε ολοκληρο τον κοσμο <3
Παρασκευή, Ιουνίου 25, 2010
Τετάρτη, Ιουνίου 23, 2010
I feel my luck could change
Σημερα ξυπνησα νιωθοντας την αναγκη να μην κανω απολυτως τιποτα. Στην ουσια, αυτο που προσπαθουσα να κανω ηταν να περιορισω στο ελαχιστο το διαβασμα των Κοινωνικων Κινηματων. Ξεκινησα την ημερα μου λοιπον αφιερωνοντας αρκετη ωρα στην NOVA. Ειδα Simpons, Family Guy, Low and Order (απο αυτο ειδα μονο το μισο γιατι με νευριασε η υποθεση), Garfield που ειχα να δω αιωνες και πολυ χαρηκα, μια ταινια που ουτε καν μου αρεσε αλλα βαριομουν να σηκωθω απο τον καναπε οποτε την μισοπαρακολουθαγα διαβαζωντας ταυτοχρονα τους Βεντρου (το 5ο απο τα συνολικα 13 βιβλια του Vampire: The Masquerade) και τελικα αναζητησα παρηγορια στον υπολογιστη μου. Ενω λοιπον μιλαγα με την Ναταλια στο Facebook θυμηθηκα οτι χθες μου ειπε η Γιαννα οτι ειχε κανει νεα αναρτηση στο μπλοκ της. Ενθουσιασμενη ανοιξα νεα καρτελα και μολις φορτωθηκε η σελιδα ειδα οτι μου ειχε δωσει και εμενα βραβειο σε ενα απο τα παιχνιδια που υπαρχουν κατα καιρους στα μπλοκιδια, οπου καποιος αποδιδει ενα βραβειο σε αλλους μπλοκερς για να το δωσουν με την σειρα τους σε ακομα περισσοτερους.
Πρωτα απο ολα λοιπον να ευχαριστω την Γιαννα *ματς ματς ματς* και να τονισω την αγαπη μου για το μπλοκ της, χιχι.
Εγω αποφασισα να το δωσω τοσο σε φιλους οσο και σε ανθρωπους μπορει να μην ξερω, μπορει να μην εχω τους αφησει καν ενα εστω και ενα σχολιο, αλλα διαβαζω τα μπλοκ τους καιρο και μου αρεσουν πραγματικα.
Στον Ηλια. Απλα γιατι ειναι ο Ηλιας και ξερω οτι θα μου αρεσε οτι και αν εγραφε :)
Στον Κομφουκιο γιατι γραφει για ενδιαφεροντα πραγματα με απιστευτα ξεκουραστο τροπο . Και επισης γιατι ειναι τοσο ευκολο να ανοιξει συζητηση στα κομμεντς για το θεμα του κειμενου που λατρευω να σχολιαζω στα ποστς του, ωωω ναι!
Στην Λιζα του HarryWorld γιατι η κοπελα εχει πιασει το νοημα της ζωης. Οι λεπτομερειες εχουν σημασια :)
Στην Κοννι, επισης απο το HW, γιατι τα αυτοσαρκαστικα της ποστς με κανουν και γελαω. Και τα σοβαρα ποστς της με κανουν να θυμαμαι πως ειναι να εισαι 16 και να μην εχεις ιδεα τι θες απ τη ζωη.
Στην Λενα, γιατι περιγραφει τον μικροκοσμο της με τοσο εξυπνο τροπο που σε κανει να χαμογελας.
Στην Cinderella, που αν και πιθανοτατα δε το ξερει γιατι εχω να κομμενταρω χρονια, με φιλοξενει πολυ συχνα στον καναπε της.
Στον Λευτερακο, γιατι τα ποστς του ειναι τοσο συνηδειτοποιημενα που πραγματικα χαιρεσαι να τα διαβαζεις.
Και τελος, στην Εκατη που αδικα ελπιζω οτι θα συνεχισει τις αναρτησεις, αλλα οσες εχει ειναι τοσο χαραχτηριστικες της που μου θυμιζουν γιατι ενω την αντιπαθουσα μετα την αγαπησα :ρ
Σταματαω εδω γιατι αν συνεχιζα θα εμπαιναν γυρω στα 100 ακομα-λατρευω να διαβαζω μπλοκ!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Τα δυο τελευταια χρονια χρονια ελεγα οτι η ζωη μετα το φιναλε του Lost δε θα εχει νοημα. Οκ, για πλακα το ελεγα αλλα υπηρχαν στιγμες που το πιστευα.
Ενα μηνα λοιπον μετα το τελος της λατρεμενης μου σειρας, διαπιστωνω οτι ενω τοσα χρονια δεν εβλεπα συστηματικα αλλες σειρες για να μην μου αποσπανε χρονο απο αλλα πραγματα, πλεον εχω καταφερει ακριβως το αντιθετο.
Μεσα σε 4 βδομαδες εχω δει:
-Τις πεντε seasons του How I met Your Mother, το οποιο ειναι απίστευτα, απιστευτα, απιστευταα -wait for it- υπεροχο! Αγαπαμε Barney!
-Tην πεμπτη season του House M.D που ειχα αφησει στην μεση περσυ-συντομα θα προχωρησω στην 6η.
-Οσα επεισοδια του Hellsing εχουν καταδεχτει να κυκλοφορησουν- μονο λατρεια ηταν το εβδομο. Εκλαιγα απο την αρχη ως το τελος.
-Τα τρια πρωτα επεισοδια του Glee, που ολοι λενε οτι ειναι καταπληκτικο αλλα θα αποφασισω αν μου αρεσει αφου δω μερικα ακομα.
Και εχω σημειωσει στα προσεχως το Flash Forward, γιατι μπορει να δω το trailer του 5 φορες την ημερα στην NOVA και θα το βλεπω απορροφημενη και τις 5 φορες. Εχω τρομερα τεραστιες προσδοκιες απο αυτην την σειρα.
Παραλληλα με τις σειρες βρηκα χρονο για τα εξης συγκλονιστικα (or not) πραγματα:
-Πηγα Γερμανια για πεντε ημερες που ηταν απο τις πιο ομορφες ημερες που μπορω να θυμηθω. <3 style="color: rgb(0, 153, 0);">Ελενη.
-Διαβασα απειρες λεπτομερειες για την ιστορια της δημιουργιας του Διαδικτυου για να καταφερω να περασω το μαθημα του Κυβερνοχωρου.
-Εντυπωσιαστηκα απο τους πληροφορικαριους φιλους μου που θεωρουν ενδιαφεροντες τις εν λογω λεπτομερειες. Εκεινοι εντυπωσιαστηκαν που διαβαζα 3 μερες τις εξισου απειρες πληροφοριες για την βια στις πρωταρχικες μορφες κοινωνιας χωρις να παραπονεθω.
-Συνηδειτοποιησα οτι εξακολουθω να χαμογελαω χωρις λογο οταν μυριζω δυο συγκεκριμενες κολονιες. <3 style="color: rgb(0, 153, 0);">Women's Murder Club, οποτε μπορω πλεον να το δωσω στον Ηλια με μεγαλη μου χαρα
-Με αφορμη την φραση "οσο ασχημα και αν ειναι τα πραγματα στον κοσμο, we still have sugar" σε μια συζητηση μας, αποφασισαμε με την Ελενη και τον Αντωνη να ιδρυσουμε τους Α.Ζ. (Ναι, Ανωνυμοι Ζαχαρομανεις σημαινει)
-Απορησα με το γιατι πεθαινουν παντα οι αγαπημενοι μου χαραχτηρες στις ταινιες/βιβλια/σειρες.
-Κατα τη διαρκεια μιας "δεν ξερω τι θελω να κανω" βολτας με τον Γιωργο πηγαμε στο Alloy και θυμηθηκαμε γιατι αγαπαμε αυτο το μερος.
Οχι και ασχημα αν λαβω υποψη το οτι εχω περασει παρα πολλες ωρες διαβαζοντας για την εξεταστικη :ρ
Ξερεις πως με αγαπας:*
Πρωτα απο ολα λοιπον να ευχαριστω την Γιαννα *ματς ματς ματς* και να τονισω την αγαπη μου για το μπλοκ της, χιχι.
Εγω αποφασισα να το δωσω τοσο σε φιλους οσο και σε ανθρωπους μπορει να μην ξερω, μπορει να μην εχω τους αφησει καν ενα εστω και ενα σχολιο, αλλα διαβαζω τα μπλοκ τους καιρο και μου αρεσουν πραγματικα.
Στον Ηλια. Απλα γιατι ειναι ο Ηλιας και ξερω οτι θα μου αρεσε οτι και αν εγραφε :)
Στον Κομφουκιο γιατι γραφει για ενδιαφεροντα πραγματα με απιστευτα ξεκουραστο τροπο . Και επισης γιατι ειναι τοσο ευκολο να ανοιξει συζητηση στα κομμεντς για το θεμα του κειμενου που λατρευω να σχολιαζω στα ποστς του, ωωω ναι!
Στην Λιζα του HarryWorld γιατι η κοπελα εχει πιασει το νοημα της ζωης. Οι λεπτομερειες εχουν σημασια :)
Στην Κοννι, επισης απο το HW, γιατι τα αυτοσαρκαστικα της ποστς με κανουν και γελαω. Και τα σοβαρα ποστς της με κανουν να θυμαμαι πως ειναι να εισαι 16 και να μην εχεις ιδεα τι θες απ τη ζωη.
Στην Λενα, γιατι περιγραφει τον μικροκοσμο της με τοσο εξυπνο τροπο που σε κανει να χαμογελας.
Στην Cinderella, που αν και πιθανοτατα δε το ξερει γιατι εχω να κομμενταρω χρονια, με φιλοξενει πολυ συχνα στον καναπε της.
Στον Λευτερακο, γιατι τα ποστς του ειναι τοσο συνηδειτοποιημενα που πραγματικα χαιρεσαι να τα διαβαζεις.
Και τελος, στην Εκατη που αδικα ελπιζω οτι θα συνεχισει τις αναρτησεις, αλλα οσες εχει ειναι τοσο χαραχτηριστικες της που μου θυμιζουν γιατι ενω την αντιπαθουσα μετα την αγαπησα :ρ
Σταματαω εδω γιατι αν συνεχιζα θα εμπαιναν γυρω στα 100 ακομα-λατρευω να διαβαζω μπλοκ!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Τα δυο τελευταια χρονια χρονια ελεγα οτι η ζωη μετα το φιναλε του Lost δε θα εχει νοημα. Οκ, για πλακα το ελεγα αλλα υπηρχαν στιγμες που το πιστευα.
Ενα μηνα λοιπον μετα το τελος της λατρεμενης μου σειρας, διαπιστωνω οτι ενω τοσα χρονια δεν εβλεπα συστηματικα αλλες σειρες για να μην μου αποσπανε χρονο απο αλλα πραγματα, πλεον εχω καταφερει ακριβως το αντιθετο.
Μεσα σε 4 βδομαδες εχω δει:
-Τις πεντε seasons του How I met Your Mother, το οποιο ειναι απίστευτα, απιστευτα, απιστευταα -wait for it- υπεροχο! Αγαπαμε Barney!
-Tην πεμπτη season του House M.D που ειχα αφησει στην μεση περσυ-συντομα θα προχωρησω στην 6η.
-Οσα επεισοδια του Hellsing εχουν καταδεχτει να κυκλοφορησουν- μονο λατρεια ηταν το εβδομο. Εκλαιγα απο την αρχη ως το τελος.
-Τα τρια πρωτα επεισοδια του Glee, που ολοι λενε οτι ειναι καταπληκτικο αλλα θα αποφασισω αν μου αρεσει αφου δω μερικα ακομα.
Και εχω σημειωσει στα προσεχως το Flash Forward, γιατι μπορει να δω το trailer του 5 φορες την ημερα στην NOVA και θα το βλεπω απορροφημενη και τις 5 φορες. Εχω τρομερα τεραστιες προσδοκιες απο αυτην την σειρα.
Παραλληλα με τις σειρες βρηκα χρονο για τα εξης συγκλονιστικα (or not) πραγματα:
-Πηγα Γερμανια για πεντε ημερες που ηταν απο τις πιο ομορφες ημερες που μπορω να θυμηθω. <3 style="color: rgb(0, 153, 0);">Ελενη.
-Διαβασα απειρες λεπτομερειες για την ιστορια της δημιουργιας του Διαδικτυου για να καταφερω να περασω το μαθημα του Κυβερνοχωρου.
-Εντυπωσιαστηκα απο τους πληροφορικαριους φιλους μου που θεωρουν ενδιαφεροντες τις εν λογω λεπτομερειες. Εκεινοι εντυπωσιαστηκαν που διαβαζα 3 μερες τις εξισου απειρες πληροφοριες για την βια στις πρωταρχικες μορφες κοινωνιας χωρις να παραπονεθω.
-Συνηδειτοποιησα οτι εξακολουθω να χαμογελαω χωρις λογο οταν μυριζω δυο συγκεκριμενες κολονιες. <3 style="color: rgb(0, 153, 0);">Women's Murder Club, οποτε μπορω πλεον να το δωσω στον Ηλια με μεγαλη μου χαρα
-Με αφορμη την φραση "οσο ασχημα και αν ειναι τα πραγματα στον κοσμο, we still have sugar" σε μια συζητηση μας, αποφασισαμε με την Ελενη και τον Αντωνη να ιδρυσουμε τους Α.Ζ. (Ναι, Ανωνυμοι Ζαχαρομανεις σημαινει)
-Απορησα με το γιατι πεθαινουν παντα οι αγαπημενοι μου χαραχτηρες στις ταινιες/βιβλια/σειρες.
-Κατα τη διαρκεια μιας "δεν ξερω τι θελω να κανω" βολτας με τον Γιωργο πηγαμε στο Alloy και θυμηθηκαμε γιατι αγαπαμε αυτο το μερος.
Οχι και ασχημα αν λαβω υποψη το οτι εχω περασει παρα πολλες ωρες διαβαζοντας για την εξεταστικη :ρ
Ξερεις πως με αγαπας:*
Κυριακή, Απριλίου 18, 2010
April's Days
Οι δυο τελευταιες βδομαδες ηταν γεματες, γεματες και ακομα πιο γεματες!
Εκμεταλευομενοι τις διακοπες(?) του Πασχα επισκεφτηκαμε με τον Ηλια και τον Αγγελο το χωριο της Γιαννας, οπου (επι)ζησαμε την φιλοξενια οχι μονο της μαμας της αλλα και του παππουλη/πιθανου σχιζοφρενη δολοφονου, προτου καταληξουμε στα Καλαβρυτα για να ικανοποιησουμε την αναγκη του Ηλια για ψητες μπριζολες στην σχαρα. Και επειδη μια εκδρομη δεν πρεπει να ειναι βαρετη, το αμαξι του Αγγελου φροντισε να μας κρατησει σε εγρηγορση αφου χαλασε γυρω στα 45 χιλιομετρα απο την Αθηνα και γυρισαμε σπιτια μας 2 το πρωι χαρη στην οδικη βοηθεια :ρ
Μολις τρεις μερες αργοτερα ξαναβρεθηκαμε παλι στο αμαξι, με προορισμο αυτη τη φορα την Λαμια. Η οποια ναι, τελικα ειναι οντως η πολη του αραγματος ;ρ Τις εννια ωρες που κατσαμε εκει αφου συναντησαμε τον Παυλο φαγαμε σε εναν φουρνο, ανεβηκαμε στο καστρο της πολης, γυρισαμε στο κεντρο για να διαπιστωσουμε οτι ολες οι πλατειες ειναι σε αποσταση 5 λεπτων η μια απο την αλλη, κατσαμε σε μια πλατειουλα μιλωντας για λοστ, φαγαμε μεσημεριανο, περασαμε γυρω στις 2.5 ωρες στο Καθ Οδον (που ειναι υπεροχο <3) μιλωντας για την θεωρια της Σχετικοτητας και βλεποντας στον κινητο του Ηλια τα βιντεο της ταινειας μας (σ.σ βλεπε αναρτηση Φεβρουαριου), Ορφεα προκειμενου να δουμε πως ειναι ;ρ Δηλαδη τις 7.5 -τουλαχιστον- ωρες απλα καθομασταν σε μαγαζια η/και τρωγαμε :ρ
Τις επομενες δεκα μερες βγηκα με τις παλιες μου συμμαθητριες στο Μικρολιμανο, ειδα απειρα επεισοδια σειρων, παρακολουθησα τα μαθηματα των μοναδικων αξιολογων καθηγητων της σχολης (σ.σ με την Ιωαννα συμφωνησαμε οτι ο Βατικιωτης στα νιατα του θα ηταν τρελο αλανι ;ρ) ,αποκτησαμε για 10 λεπτα την Wonderland, ενθουσιαστηκαμε με την ειδηση οτι του χρονου η Αγαθη θα περασει το εαρινο εξαμηνο στην Ουαλια και περασα πολυυυ χρονο στο κεντρο της Αθηνας.
Αλλα το τελευταιο τριημερο...ααααααααααααχ...
Την Πεμπτη ειχαν συναυλια/παρουσιαση του νεου τους cd οι Modrec, που πολυ τους εκτιμαμε, οποτε πηγα να τους δω μονη μου, γιατι κανεις δε καταδεχτηκε να ερθει μαζι μου. *γκουχ*
Το live ηταν απιστευτα ωραιο, τελειωσε και νωρις για να προλαβουμε τελευταια μετρο κλπ, και το cd αν και το εχω ακουσει μονο μια φορα και δεν εχω ακομα σιγουρη αποψη, μου αρεσε πολυ :D
Α ναι, κ καποια στιγμη καθομουν στο ιδιο τραπεζι με την Γαλανη, οπως διαπιστωσα αργοτερα, γιατι για να πω την αληθεια δεν την αναγνωρισα :ρ
Και χθες ειχαμε το ετησιο ραντεβου μας με το Comicdom <3
Πηγαμε λοιπον στον παγκο της Giganto για να προμηθευτουμε τα νεα Common Comics και Krak και ξαναθυμηθηκα γιατι συμπαθω τοσο πολυ τα συγκεκριμενα παιδια, αφου φευγοντας ειχα μαζι μου 4 απο τα post it που διακοσμουσαν το work in progress περιπτερο γιατι σημερα που θα μοιραστουν στον κοσμο εγω θα δουλευω κ δε θα μπορω να παω, και *συγκινηση* το εξαντλημενο Φανζιν για τις εμφανισεις Δεληβορια του με τον Στεφανου στο Μετρο το 2004.
Επισης σημερα θα κληρωθουν και αυτες οι φιγουρες και παρα τις προσπαθειες μου να πεισω τον Παν Παν να στησουμε την ψηφοφορια δεν δεχτηκε, σνιφ :ρ
Αφου ψωνισαμε (γω παντως ξεχασα τα κομιξ και ευτυχως που ειδαμε τον Παναγιωτη πριν φυγουμε και μου το ειπε γιατι αλλιως θα χαν μεινει εκει ;ρ) πηγαμε στον παγκο της Jemma να παρω το νεο κομιξ του Δερβενιωτη και στην συνεχεια πηγαμε να παρουμε το Trinkets που στην Αγαθα θυμιζε παρα πολυ το Coraline και ειχαμε μια απιστευτα αστεια συζητηση με τον Διαλυνα οταν ρτου προτειναμε να σκεφτει σοβαρα το ενδεχομενο να προσπαθησει να γινει ο Ελληνας Gaiman :ρ
Η υπολοιπη βραδια ειχε καφε στο μαγαζι μας για τα γενεθλια του Ηλια ( Λιακοοο περιμενουμε σκιτσα απο το δωρο μας :ρ), αναγνωση των κομιξ μας, ρακομελα στην Ιριδα, βολτα στο Ψυρρη και επιστροφη στο σπιτι με ταξι :ρ
Και ναι, καταφερα αυτο που ελεγα στον Παυλο την Πεμπτη το απογευμα. Μεσα σε δυο μερες ξοδεψα περισσοτερα λεφτα απο οτι ολες τις προηγουμενες μερες του μηνα μαζι :ρ
Αλλα oh well... Aξιζε!
Ηταν απλα οι μερες που σου θυμιζουν γιατι αγαπας το να ζεις σε αυτην την πολη.
Until next time,
Ξερεις πως με αγαπας :*
Εκμεταλευομενοι τις διακοπες(?) του Πασχα επισκεφτηκαμε με τον Ηλια και τον Αγγελο το χωριο της Γιαννας, οπου (επι)ζησαμε την φιλοξενια οχι μονο της μαμας της αλλα και του παππουλη/πιθανου σχιζοφρενη δολοφονου, προτου καταληξουμε στα Καλαβρυτα για να ικανοποιησουμε την αναγκη του Ηλια για ψητες μπριζολες στην σχαρα. Και επειδη μια εκδρομη δεν πρεπει να ειναι βαρετη, το αμαξι του Αγγελου φροντισε να μας κρατησει σε εγρηγορση αφου χαλασε γυρω στα 45 χιλιομετρα απο την Αθηνα και γυρισαμε σπιτια μας 2 το πρωι χαρη στην οδικη βοηθεια :ρ
Μολις τρεις μερες αργοτερα ξαναβρεθηκαμε παλι στο αμαξι, με προορισμο αυτη τη φορα την Λαμια. Η οποια ναι, τελικα ειναι οντως η πολη του αραγματος ;ρ Τις εννια ωρες που κατσαμε εκει αφου συναντησαμε τον Παυλο φαγαμε σε εναν φουρνο, ανεβηκαμε στο καστρο της πολης, γυρισαμε στο κεντρο για να διαπιστωσουμε οτι ολες οι πλατειες ειναι σε αποσταση 5 λεπτων η μια απο την αλλη, κατσαμε σε μια πλατειουλα μιλωντας για λοστ, φαγαμε μεσημεριανο, περασαμε γυρω στις 2.5 ωρες στο Καθ Οδον (που ειναι υπεροχο <3) μιλωντας για την θεωρια της Σχετικοτητας και βλεποντας στον κινητο του Ηλια τα βιντεο της ταινειας μας (σ.σ βλεπε αναρτηση Φεβρουαριου), Ορφεα προκειμενου να δουμε πως ειναι ;ρ Δηλαδη τις 7.5 -τουλαχιστον- ωρες απλα καθομασταν σε μαγαζια η/και τρωγαμε :ρ
Τις επομενες δεκα μερες βγηκα με τις παλιες μου συμμαθητριες στο Μικρολιμανο, ειδα απειρα επεισοδια σειρων, παρακολουθησα τα μαθηματα των μοναδικων αξιολογων καθηγητων της σχολης (σ.σ με την Ιωαννα συμφωνησαμε οτι ο Βατικιωτης στα νιατα του θα ηταν τρελο αλανι ;ρ) ,αποκτησαμε για 10 λεπτα την Wonderland, ενθουσιαστηκαμε με την ειδηση οτι του χρονου η Αγαθη θα περασει το εαρινο εξαμηνο στην Ουαλια και περασα πολυυυ χρονο στο κεντρο της Αθηνας.
Αλλα το τελευταιο τριημερο...ααααααααααααχ...
Την Πεμπτη ειχαν συναυλια/παρουσιαση του νεου τους cd οι Modrec, που πολυ τους εκτιμαμε, οποτε πηγα να τους δω μονη μου, γιατι κανεις δε καταδεχτηκε να ερθει μαζι μου. *γκουχ*
Το live ηταν απιστευτα ωραιο, τελειωσε και νωρις για να προλαβουμε τελευταια μετρο κλπ, και το cd αν και το εχω ακουσει μονο μια φορα και δεν εχω ακομα σιγουρη αποψη, μου αρεσε πολυ :D
Α ναι, κ καποια στιγμη καθομουν στο ιδιο τραπεζι με την Γαλανη, οπως διαπιστωσα αργοτερα, γιατι για να πω την αληθεια δεν την αναγνωρισα :ρ
Και χθες ειχαμε το ετησιο ραντεβου μας με το Comicdom <3
Πηγαμε λοιπον στον παγκο της Giganto για να προμηθευτουμε τα νεα Common Comics και Krak και ξαναθυμηθηκα γιατι συμπαθω τοσο πολυ τα συγκεκριμενα παιδια, αφου φευγοντας ειχα μαζι μου 4 απο τα post it που διακοσμουσαν το work in progress περιπτερο γιατι σημερα που θα μοιραστουν στον κοσμο εγω θα δουλευω κ δε θα μπορω να παω, και *συγκινηση* το εξαντλημενο Φανζιν για τις εμφανισεις Δεληβορια του με τον Στεφανου στο Μετρο το 2004.
Επισης σημερα θα κληρωθουν και αυτες οι φιγουρες και παρα τις προσπαθειες μου να πεισω τον Παν Παν να στησουμε την ψηφοφορια δεν δεχτηκε, σνιφ :ρ
Αφου ψωνισαμε (γω παντως ξεχασα τα κομιξ και ευτυχως που ειδαμε τον Παναγιωτη πριν φυγουμε και μου το ειπε γιατι αλλιως θα χαν μεινει εκει ;ρ) πηγαμε στον παγκο της Jemma να παρω το νεο κομιξ του Δερβενιωτη και στην συνεχεια πηγαμε να παρουμε το Trinkets που στην Αγαθα θυμιζε παρα πολυ το Coraline και ειχαμε μια απιστευτα αστεια συζητηση με τον Διαλυνα οταν ρτου προτειναμε να σκεφτει σοβαρα το ενδεχομενο να προσπαθησει να γινει ο Ελληνας Gaiman :ρ
Η υπολοιπη βραδια ειχε καφε στο μαγαζι μας για τα γενεθλια του Ηλια ( Λιακοοο περιμενουμε σκιτσα απο το δωρο μας :ρ), αναγνωση των κομιξ μας, ρακομελα στην Ιριδα, βολτα στο Ψυρρη και επιστροφη στο σπιτι με ταξι :ρ
Και ναι, καταφερα αυτο που ελεγα στον Παυλο την Πεμπτη το απογευμα. Μεσα σε δυο μερες ξοδεψα περισσοτερα λεφτα απο οτι ολες τις προηγουμενες μερες του μηνα μαζι :ρ
Αλλα oh well... Aξιζε!
Ηταν απλα οι μερες που σου θυμιζουν γιατι αγαπας το να ζεις σε αυτην την πολη.
Until next time,
Ξερεις πως με αγαπας :*
Τετάρτη, Μαρτίου 24, 2010
The simple things they are the best
Η Πεμπτη ηταν μια τοσο μοναδικα αξεχαστη μερα που θα αξιζε δικο της ποστ, αλλα μετα ακολουθησαν 100 διαφορετικα πραγματα και δεν προλαβα να γραψω τιποτα. Και νιωθω ασχημα γιαυτο, κ το ακομα χειροτερο ειναι οτι δεν εχω χωρο/χρονο να αναφερω και πολλα :/
Η συντομη εκδοση ειναι οτι πηγαμε με την Αλεξια, τον Παυλο και κατι αλλους φιλους/γνωστους στo live των Subways, (κ ηταν τοσο ωραια, που ακομα και τωρα που το γραφω χαμογελαω ευτυχισμενη!) και αφου βρεθηκαμε κατα τυχη κοντα στην πλατεια Καραισκακη, καταληξαμε στα McDonalds του Συνταγματος εως τις 2.30 το πρωι να λεμε διαφορα χαζα πλην αστεια πραγματα. Τα περισσοτερα τα ελεγε η Μαρια τωρα που το σκεφτομαι, την οποια ειχα να δω απο τον Νοεμβριο και χαρηκα απιστευτα που καταφεραμε να βρεθουμε σε μερα που ολοι ειχαν καλη διαθεση :ρ
Την Παρασκευη το πρωι λοιπον, ελεγα στην Εμμα ποσο υπεροχα ηταν στην συναυλια και οτι γυρνωντας Πειραια με το 040 διαβαζα παλι την ιστορια που μου ειχε γραψει σε ενα τετραδιο οπου εγω γραφω ποιηματα/στιχους/πραγματα που μου αρεσουν κ οι φιλοι μου γραφουν βλακειες για εμενα :ρ
Και μου ζητησε να της δωσω το βραδι το αντιστοιχο τετραδιακι των λυκειακων μας χρονων. να σημειωσω οτι αυτο το τετραδιακι καλυπτε την περιοδο 2005-2007.
Πηγαινοντας λοιπον με την Αγαθη στο art therapy το απογευμα της Παρασκευης το ξεφυλλιζαμε στο μετρο.
Και πραγματικα σοκαριστικα οταν σκεφτηκα ποσο πολυ εχουμε αλλαξει απο τοτε οχι μονο εγω αλλα και οι αλλοι.
Πραγμα που ειναι καλο φυσικα, αφου η η ζωη ειναι μια συνεχης πορεια και δεν μπορουμε να μενουμε στασιμοι. Και ειναι αναμενομενο να αλλαξεις καποιια στιγμη στη ζωη σου την μουσικη που ακους η τα βιβλια που διαβαζεις η ακομα και τους φιλους που εχεις.
Απλα δεν το ειχα καταλαβει. Ισως οταν εισαι με τον αλλον καθε μερα μαζι να μην μπορεις ετσι και αλλιως να καταλαβεις αν εχει αλλαξει σταδιακα...
Και μου αρεσε το κοριτσι για το οποιο διαβαζα. Που εβγαινε με φιλους και επαιζαν Θαρρος η Αληθεια στα στενα του θησειου και που εγραφε στα θρανια της στιχους απο τραγουδια που αγαπουσε, και που ειχε ολες τις γνωστες ανασφαλειες της εφηβειας και το ηξερε.Και μου αρεσε και η γνωμη που ειχαν για αυτην. Αλλα μου αρεσει ακομα περισσοτερο το κοριτσι που ειμαι τωρα. Και οι φιλοι που εχω τωρα.
Μου αρεσει απλα που το Σαββατο κατσαμε με τα κοριτσια και τον Ηλια στην Αραιοπαγιτου με μπυρες και πατατακια και βρισκαμε απο ποια αρχαια θεοτητα καταγεται ο καθενας μας, και γελαγαμε τοσο πολυ που ισως και να ενοχλησαμε οντως τους διπλανους. Μου αρεσει που μετα πηγαμε με την Αγαθα στις 2 το πρωι στο παρτι της Αμαντας και ακουσαμε τον Παυλο, τον Αντωνη και τον Ηλια να παιζουν μουσικη και που ειδαμε ατομα που αληθινα συμπαθω και που απο τις 3 και κατι εως τις 5 ημασταν ξαπλωμενες με την Μαριαννα στο δωματιο με τα παλτα και μιλαγαμε για σχεσεις και φιλους και αστεια περιστατικα. Μου αρεσει που σε αυτην την πολη ειναι τοσο ευκολο να λαβεις ενα τελειο μηνυμα απο μια φιλη σου και 2 ωρες μετα να ειστε μεσα σε ενα καταστημα ρουχων και να ψαχνετε δωρα.
Γιατι τελικα, ισχυει απολυτα αυτο που εγραψε ο Παυλος στην νεα εκδοση του τετραδιου. Συνεχιζω να δουλευω ολη μερα και να μην εχω χρονο να κανω πραγματα που αγαπω και να εχω σταματησει να γραφω και να εκνευριζομαι και μονο στη σκεψη της σχολης μου και να μην ξερω τι πραγματικα θελω στη ζωη μου. Αλλα εχω ακομα τους φιλους μου και ξερω οτι και αυτοι σκεφτονται κατι παρομοιο και οτι η Αγαθα εχει και αυτη δικιο. Ο,τι και να γινει, ακομα και αν αλλαξει τελειως η ζωη ολων μας, ειμαστε αρκετα δεμενοι ωστε να αγαπαμε και να χρειαζομαστε παντα ο ενας τον αλλον. Και αυτο ειναι το μονο που μετραει για να εισαι ευτυχισμενος.
Ξερεις πως με αγαπας :*
Η συντομη εκδοση ειναι οτι πηγαμε με την Αλεξια, τον Παυλο και κατι αλλους φιλους/γνωστους στo live των Subways, (κ ηταν τοσο ωραια, που ακομα και τωρα που το γραφω χαμογελαω ευτυχισμενη!) και αφου βρεθηκαμε κατα τυχη κοντα στην πλατεια Καραισκακη, καταληξαμε στα McDonalds του Συνταγματος εως τις 2.30 το πρωι να λεμε διαφορα χαζα πλην αστεια πραγματα. Τα περισσοτερα τα ελεγε η Μαρια τωρα που το σκεφτομαι, την οποια ειχα να δω απο τον Νοεμβριο και χαρηκα απιστευτα που καταφεραμε να βρεθουμε σε μερα που ολοι ειχαν καλη διαθεση :ρ
Την Παρασκευη το πρωι λοιπον, ελεγα στην Εμμα ποσο υπεροχα ηταν στην συναυλια και οτι γυρνωντας Πειραια με το 040 διαβαζα παλι την ιστορια που μου ειχε γραψει σε ενα τετραδιο οπου εγω γραφω ποιηματα/στιχους/πραγματα που μου αρεσουν κ οι φιλοι μου γραφουν βλακειες για εμενα :ρ
Και μου ζητησε να της δωσω το βραδι το αντιστοιχο τετραδιακι των λυκειακων μας χρονων. να σημειωσω οτι αυτο το τετραδιακι καλυπτε την περιοδο 2005-2007.
Πηγαινοντας λοιπον με την Αγαθη στο art therapy το απογευμα της Παρασκευης το ξεφυλλιζαμε στο μετρο.
Και πραγματικα σοκαριστικα οταν σκεφτηκα ποσο πολυ εχουμε αλλαξει απο τοτε οχι μονο εγω αλλα και οι αλλοι.
Πραγμα που ειναι καλο φυσικα, αφου η η ζωη ειναι μια συνεχης πορεια και δεν μπορουμε να μενουμε στασιμοι. Και ειναι αναμενομενο να αλλαξεις καποιια στιγμη στη ζωη σου την μουσικη που ακους η τα βιβλια που διαβαζεις η ακομα και τους φιλους που εχεις.
Απλα δεν το ειχα καταλαβει. Ισως οταν εισαι με τον αλλον καθε μερα μαζι να μην μπορεις ετσι και αλλιως να καταλαβεις αν εχει αλλαξει σταδιακα...
Και μου αρεσε το κοριτσι για το οποιο διαβαζα. Που εβγαινε με φιλους και επαιζαν Θαρρος η Αληθεια στα στενα του θησειου και που εγραφε στα θρανια της στιχους απο τραγουδια που αγαπουσε, και που ειχε ολες τις γνωστες ανασφαλειες της εφηβειας και το ηξερε.Και μου αρεσε και η γνωμη που ειχαν για αυτην. Αλλα μου αρεσει ακομα περισσοτερο το κοριτσι που ειμαι τωρα. Και οι φιλοι που εχω τωρα.
Μου αρεσει απλα που το Σαββατο κατσαμε με τα κοριτσια και τον Ηλια στην Αραιοπαγιτου με μπυρες και πατατακια και βρισκαμε απο ποια αρχαια θεοτητα καταγεται ο καθενας μας, και γελαγαμε τοσο πολυ που ισως και να ενοχλησαμε οντως τους διπλανους. Μου αρεσει που μετα πηγαμε με την Αγαθα στις 2 το πρωι στο παρτι της Αμαντας και ακουσαμε τον Παυλο, τον Αντωνη και τον Ηλια να παιζουν μουσικη και που ειδαμε ατομα που αληθινα συμπαθω και που απο τις 3 και κατι εως τις 5 ημασταν ξαπλωμενες με την Μαριαννα στο δωματιο με τα παλτα και μιλαγαμε για σχεσεις και φιλους και αστεια περιστατικα. Μου αρεσει που σε αυτην την πολη ειναι τοσο ευκολο να λαβεις ενα τελειο μηνυμα απο μια φιλη σου και 2 ωρες μετα να ειστε μεσα σε ενα καταστημα ρουχων και να ψαχνετε δωρα.
Γιατι τελικα, ισχυει απολυτα αυτο που εγραψε ο Παυλος στην νεα εκδοση του τετραδιου. Συνεχιζω να δουλευω ολη μερα και να μην εχω χρονο να κανω πραγματα που αγαπω και να εχω σταματησει να γραφω και να εκνευριζομαι και μονο στη σκεψη της σχολης μου και να μην ξερω τι πραγματικα θελω στη ζωη μου. Αλλα εχω ακομα τους φιλους μου και ξερω οτι και αυτοι σκεφτονται κατι παρομοιο και οτι η Αγαθα εχει και αυτη δικιο. Ο,τι και να γινει, ακομα και αν αλλαξει τελειως η ζωη ολων μας, ειμαστε αρκετα δεμενοι ωστε να αγαπαμε και να χρειαζομαστε παντα ο ενας τον αλλον. Και αυτο ειναι το μονο που μετραει για να εισαι ευτυχισμενος.
Ξερεις πως με αγαπας :*
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 15, 2010
Love is...
Must the story end happily for the love to have been real? There are many kinds of love, after all.
Love that cannot harm and love that never abandons and love that cannot imagine betrayal.
And then there is love that corrupts, and love that destroys, and love that works in the blood like poison.
And they are not so far apart as you might think.
Και τοτε? Τι ειναι καλυτερο να κανεις οταν βλεπεις πως αυτη η αγαπη σε οδηγει αργα αλλα σταθερα στην αυτοκαταστροφη?
Παντα πιστευα - και ακομα πιστευω- οτι οι ανθρωποι διαλεγουν να δημιουργησουν μια σχεση, οποιασδηποτε μορφης, γιατι περνανε πραγματικα ωραια μαζι. Γιατι το να εχουν τον αλλον στην ζωη τους, τους γεμιζει ευτυχια και αισιοδοξια και ηρεμια.
Και ομως ξερω οτι αυτο δεν ισχυει παντα. Γιατι οντως υπαρχουν σχεσεις που απλα δε θα επρεπε να εχουν δημιουργηθει ποτε. Γεματες γκρινια, και τυψεις, και ανασφαλειες, και δυστυχια.
Και απλα αναρωτιεμαι. Ποσο μπορεις να αντεξεις μια σχεση η οποια σε κανει να αισθανεσαι ασχημα με τον ιδιον σου τον εαυτο? Επειδη ξερεις οτι ειναι ψυχοφθορα και οτι πρεπει να φυγεις αλλα απλα, δεν μπορεις γιατι νιωθεις οτι χρειαζεσαι τον αλλον?
Αρκετο καιρο ωστε οταν ερθει το τελος να εχεις χασει καθε εμπιστοσυνη στον εαυτο σου και σε ολον τον υπολοιπο κοσμο, θα ελεγα.
Πριν 20 χρονια ηταν ολα πολυ πιο απλα, πως στο διαολο τα καναμε ολα ετσι? :/
Ξερεις πως με αγαπας :*
Κυριακή, Φεβρουαρίου 07, 2010
And....Action!
Εχθες μετα απο απαιτηση, εχμ...παροτρυνση εννοω φυσικα, του Ηλια και της Γιαννας μαζευτηκαμε στο σπιτι μου. Ειχε περασει καιρος απο την τελευταια φορα που καταφεραμε να βρεθουμε ολοι μαζι για περισσοτερο απο μια ωρα, οποτε ολοι συμφωνησαμε οτι ηταν καλη ιδεα.
Αφου λοιπον καταφεραν να ερθουν σπιτι μου ο Παυλος με τον Αγγελο (που αναρωτιοντουσαν με απορια "τι στο καλο ακουμε" και νομιζω οτι δεν πρεπει να το εκτιμησαν ιδιεταιρα οταν εμαθαν οτι ακουγαν την Polly Scattergood :ρ), και λιγο αργοτερα η Γιαννα με τον Ηλια, πηγαμε στο δωματιο μου οπου θαυμασαν για αλλη μια φορα τα poster, τον πινακα ανακοινωσεων που μου εφτιαξε η Αγαθα και ειναι γεματος με φωτογραφιες και ατακες απο λατρεμενες ταινιες, τις φιγουρες και φυσικα τον υπεροχο καθρεφτη μου ;ρ Α ναι, και την φωτογραφια που εχω κορνιζαρισμενη και δειχνει εμενα, την Αγαθα και τον Παυλο απο την βραδια που τραγουδαγαμε στον Θησειο και στο Μοναστηρακι. Την αγαπω αυτην την φωτογραφια!
Καπου εκει αποφασισα να επιβαλλω την ταξη και να τους πεισω να διαλεξουμε το τι ταινια θα βλεπαμε, με τον παντα δημοκρατικο μου τροπο. Αυτοι ειπαν διαφορες γνωμες και στο τελος αποφασισα εγω :ρ Με το Let the Right Be In λοιπον στο χερι, κατευθυνθηκαμε στο σαλονι οπου κατσαμε ολοι μαζι στο πατωμα (στο τελος της βραδιας θα ειχα πλεον αποφασισει οτι ηταν κακιστη ιδεα αφου ειχε πιαστει ολο το αριστερο μου χερι απο τον τροπο με τον οποιο ειχα κατσει αγκαλιαζοντας τον Παυλο :/) και ειδαμε την ταινια κανωντας φυσικα τα απαραιτητα καμμενα σχολια ;ρ Η αδερφη μου εκατσε μαζι μας καποια στιγμη, αλλα μας σνομπαρε επιδεικτικα και ξαπλωσε στον καναπε οποτε δε μετραει κ πολυ ;ρ
Η ταινια τελειωσε στις 11.30 αλλα η τηλςεοραση παρεμεινε ανοικτη και ολοι κοιταγαν με προσηλωση την ενδειξη "Philips" που αναβοσβηνε στην κενη, μαυρη οθονη αφου κανεις μας δεν σκεφτηκε να σβησει κ το dvd player ;ρ καπου εκει αποφασισα οτι πειναω και οτι αφου η μανα μου δεν προλαβαινε να μαγειρεψει και εγω βαριομουν φρικτα να φτιαξω ακομα και ενα τοστ, θα παραγγελναμε πιτσες. Εψαξα λοιπον για κανα τεταρτο το σπιτι προσπαθωντας απεγνωσμενα να βρω καποιον καταλογο, μετα συνηδειτοποιησα οτι σε σπιτι ανθρωπων που δε τρωνε απεξω σχεδον ποτε ειναι λιγο δυσκολο να υπαρχουν και στραφηκα στο ιντερνετ οπου μαζι με τον Αγγελο καταληξαμε στην λυση της Dominos. Εδωσα την παραγγελια εν μεσω της πιο σουρεαλιστικης συζητησης που ειχα ποτε με πιτσαρια, αφου καταληξαμε να γελαμε ολοι (ναι, και η κοπελα που επαιρνε την παρραγελια. Για την ακριβεια αυτη περισσοτερο απο ολους μας ;ρ) και στην συνεχεια μιλησαμε ολοι μας μαζι με την Ιωαννα και στειλαμε την Γιαννα και τον Ηλια να παραλαβουν την Αγαθη απο τον ηλεκτρικο. Εν τω μεταξυ εμεις καθομασταν και διαβαζαμε στο Facebook διαφορα γκρουπ τυπου "40 Τροποι για να κανεις τον πιτσαδορο να νιωσει αμηχανια", "30 πραγματα που μπορεις να κανεις στην εξεταστικη οταν ξερεις οτι θα κοπεις ουτως η αλλως" κλπ ενω παραλληλα ο Παυλος επεμενε να σβησουμε τις μισες απ τις επαφες μου στο μσν :ρ
Το φαγητο ηρθε, τα παιδια επεστρεψαν και αφου θαυμασαμε την Αγαθη με την στολη του χορου, την αφησαμε να βαλει πιτζαμες και κατσαμε να φαμε και να κουτσομπολεψουμε :ρ Ελαχιστη ωρα αργοτερα ηρθαν και η Εμμα με τον Κωστα, οποτε εκαναν και αυτοι τα δικα τους πετυχημενα σχολια :ρ
Μιση ωρα αργοτερα, εχοντας πλεον φαει οτι ειχαμε μπροστα μας, και σχολιαζοντας ενα ελληνικο εργο στην τηλεοραση (καποιος ειχε σκεφτει να βαλει Alpha) ο Παυλος ειχε την απιθανη ιδεα να γυρισουμε μια δραματικη ταινια μικρου μηκους. Καταληξαμε ολοι στο περιορισμενου χωρου για 8 ατομα δωματιο μου οπου βρηκαμε τους χαραχτηρες και την πλοκη του αριστουργηματος μας ;ρ
Συνολικα πρεπει να ειναι γυρω στα 20 λεπτα και ο Ηλιας ανελαβε να ενωσει τα βιντεακια σε ενα ενιαιο ωστε να την απολαμβανουμε σε αναλογες βραδιες που μαζευομαστε ολοι μαζι :D
Αφου ολοκληρωσαμε το δημιουργημα μας, αντιγραψαμε τα βιντεο/φωτογραφιες σε φλασακια κλπ και η Αγαθη ανελαβε να διωξει τους παντες απο το σπιτι για να πεσουμε για υπνο. Μετα με αναγκασε να ξαπλωσω στο κρεβατι της για να της κανω αγκαλιτσες και να κοιμηθει! Στη συνεχεια εδιωξε και εμενα, και εγω που δε νυσταζα πια κατεληξα να διαβαζω Persepolis ξαπλωμενη και αγκαλια με το υπεροχο μαξιλαρι μου :ρ
Το επομενο πραγμα που θυμαμαι ειναι να με ξυπναει 5.30 ωρες αργοτερα για να πιουμε καφε ;ρ
Κατι βραδιες σαν την χθεσινη με κανουν και θυμαμαι γιατι τους αγαπω ολους τους τοσο πολυ! (Ναι, ακομα και αν δε τους συμπαθω παντα ολους :ρ)
Next Week mission: Dark and Poisonous παρτυ στο σπιτι της Αγαθης. Αναρωτιεμαι τι θα σκεφτουμε εκεινη την μερα και κυριως το αν θα μας πτοησει το οτι θα ειναι και αλλοι φιλοι της εκει. Well, i think not :P
Ξερεις πως με αγαπας :*
Αφου λοιπον καταφεραν να ερθουν σπιτι μου ο Παυλος με τον Αγγελο (που αναρωτιοντουσαν με απορια "τι στο καλο ακουμε" και νομιζω οτι δεν πρεπει να το εκτιμησαν ιδιεταιρα οταν εμαθαν οτι ακουγαν την Polly Scattergood :ρ), και λιγο αργοτερα η Γιαννα με τον Ηλια, πηγαμε στο δωματιο μου οπου θαυμασαν για αλλη μια φορα τα poster, τον πινακα ανακοινωσεων που μου εφτιαξε η Αγαθα και ειναι γεματος με φωτογραφιες και ατακες απο λατρεμενες ταινιες, τις φιγουρες και φυσικα τον υπεροχο καθρεφτη μου ;ρ Α ναι, και την φωτογραφια που εχω κορνιζαρισμενη και δειχνει εμενα, την Αγαθα και τον Παυλο απο την βραδια που τραγουδαγαμε στον Θησειο και στο Μοναστηρακι. Την αγαπω αυτην την φωτογραφια!
Καπου εκει αποφασισα να επιβαλλω την ταξη και να τους πεισω να διαλεξουμε το τι ταινια θα βλεπαμε, με τον παντα δημοκρατικο μου τροπο. Αυτοι ειπαν διαφορες γνωμες και στο τελος αποφασισα εγω :ρ Με το Let the Right Be In λοιπον στο χερι, κατευθυνθηκαμε στο σαλονι οπου κατσαμε ολοι μαζι στο πατωμα (στο τελος της βραδιας θα ειχα πλεον αποφασισει οτι ηταν κακιστη ιδεα αφου ειχε πιαστει ολο το αριστερο μου χερι απο τον τροπο με τον οποιο ειχα κατσει αγκαλιαζοντας τον Παυλο :/) και ειδαμε την ταινια κανωντας φυσικα τα απαραιτητα καμμενα σχολια ;ρ Η αδερφη μου εκατσε μαζι μας καποια στιγμη, αλλα μας σνομπαρε επιδεικτικα και ξαπλωσε στον καναπε οποτε δε μετραει κ πολυ ;ρ
Η ταινια τελειωσε στις 11.30 αλλα η τηλςεοραση παρεμεινε ανοικτη και ολοι κοιταγαν με προσηλωση την ενδειξη "Philips" που αναβοσβηνε στην κενη, μαυρη οθονη αφου κανεις μας δεν σκεφτηκε να σβησει κ το dvd player ;ρ καπου εκει αποφασισα οτι πειναω και οτι αφου η μανα μου δεν προλαβαινε να μαγειρεψει και εγω βαριομουν φρικτα να φτιαξω ακομα και ενα τοστ, θα παραγγελναμε πιτσες. Εψαξα λοιπον για κανα τεταρτο το σπιτι προσπαθωντας απεγνωσμενα να βρω καποιον καταλογο, μετα συνηδειτοποιησα οτι σε σπιτι ανθρωπων που δε τρωνε απεξω σχεδον ποτε ειναι λιγο δυσκολο να υπαρχουν και στραφηκα στο ιντερνετ οπου μαζι με τον Αγγελο καταληξαμε στην λυση της Dominos. Εδωσα την παραγγελια εν μεσω της πιο σουρεαλιστικης συζητησης που ειχα ποτε με πιτσαρια, αφου καταληξαμε να γελαμε ολοι (ναι, και η κοπελα που επαιρνε την παρραγελια. Για την ακριβεια αυτη περισσοτερο απο ολους μας ;ρ) και στην συνεχεια μιλησαμε ολοι μας μαζι με την Ιωαννα και στειλαμε την Γιαννα και τον Ηλια να παραλαβουν την Αγαθη απο τον ηλεκτρικο. Εν τω μεταξυ εμεις καθομασταν και διαβαζαμε στο Facebook διαφορα γκρουπ τυπου "40 Τροποι για να κανεις τον πιτσαδορο να νιωσει αμηχανια", "30 πραγματα που μπορεις να κανεις στην εξεταστικη οταν ξερεις οτι θα κοπεις ουτως η αλλως" κλπ ενω παραλληλα ο Παυλος επεμενε να σβησουμε τις μισες απ τις επαφες μου στο μσν :ρ
Το φαγητο ηρθε, τα παιδια επεστρεψαν και αφου θαυμασαμε την Αγαθη με την στολη του χορου, την αφησαμε να βαλει πιτζαμες και κατσαμε να φαμε και να κουτσομπολεψουμε :ρ Ελαχιστη ωρα αργοτερα ηρθαν και η Εμμα με τον Κωστα, οποτε εκαναν και αυτοι τα δικα τους πετυχημενα σχολια :ρ
Μιση ωρα αργοτερα, εχοντας πλεον φαει οτι ειχαμε μπροστα μας, και σχολιαζοντας ενα ελληνικο εργο στην τηλεοραση (καποιος ειχε σκεφτει να βαλει Alpha) ο Παυλος ειχε την απιθανη ιδεα να γυρισουμε μια δραματικη ταινια μικρου μηκους. Καταληξαμε ολοι στο περιορισμενου χωρου για 8 ατομα δωματιο μου οπου βρηκαμε τους χαραχτηρες και την πλοκη του αριστουργηματος μας ;ρ
- Η Αγαθη υποδυοταν με αρκετη αληθοφανεια την απατημενη συζυγο που ανησυχει για τον αντρα της ο οποιος γυρναει σπιτι μεθυσμενος και την αγνοει συστηματικα.
- Ο Παυλος ηταν ο εν λογω συζυγος (και σκηνοθετης/καμεραμαν αρκετων απο των σκηνων στις οποιες δεν εμφανιζοταν :ρ)
- Εγω ημουν η αδερφη της Αγαθης που ενω παριστανει οτι την αγαπαει, στην ουσια την αντιπαθει και ειναι ερωμενη του αντρα της :ρ
- Ο Αγγελος ηταν ο ελαφρως αντικοινωνικος/ψυχαναγκαστικος ξαδερφος του Παυλου
- Η Γιαννα η εφηβη αδερφη του η οποια ζουσε το δικο της προσωπικο δραμα...
- Το οποιο ηταν οτι την βιαζε κατ εξακολουθηση ο πατερας τους, ο Ηλιας!
- Η Εμμα ηταν η καλυτερη φιλη της Αγαθης και εμενα και αντιμετωπιζε προβληματα με τον γαμο της γιατι ο αντρας της θεωρουσε εσφαλμενα το οτι αυτη εφταιγε που δεν μπορουσαν να αποκτησουν παιδια.
- Και τελος ο Κωστας (που ηταν το αστερι της ταινιας, αφου καθε του εμφανιση ηταν γαματη :ρ) ηταν ο στειρος συζυγος της Εμμας, που εξοργιστηκε οταν εμαθε οτι η γυναικα του ειχε ενα παιδι που ειχε δωσει για υιοθεσια.
Συνολικα πρεπει να ειναι γυρω στα 20 λεπτα και ο Ηλιας ανελαβε να ενωσει τα βιντεακια σε ενα ενιαιο ωστε να την απολαμβανουμε σε αναλογες βραδιες που μαζευομαστε ολοι μαζι :D
Αφου ολοκληρωσαμε το δημιουργημα μας, αντιγραψαμε τα βιντεο/φωτογραφιες σε φλασακια κλπ και η Αγαθη ανελαβε να διωξει τους παντες απο το σπιτι για να πεσουμε για υπνο. Μετα με αναγκασε να ξαπλωσω στο κρεβατι της για να της κανω αγκαλιτσες και να κοιμηθει! Στη συνεχεια εδιωξε και εμενα, και εγω που δε νυσταζα πια κατεληξα να διαβαζω Persepolis ξαπλωμενη και αγκαλια με το υπεροχο μαξιλαρι μου :ρ
Το επομενο πραγμα που θυμαμαι ειναι να με ξυπναει 5.30 ωρες αργοτερα για να πιουμε καφε ;ρ
Κατι βραδιες σαν την χθεσινη με κανουν και θυμαμαι γιατι τους αγαπω ολους τους τοσο πολυ! (Ναι, ακομα και αν δε τους συμπαθω παντα ολους :ρ)
Next Week mission: Dark and Poisonous παρτυ στο σπιτι της Αγαθης. Αναρωτιεμαι τι θα σκεφτουμε εκεινη την μερα και κυριως το αν θα μας πτοησει το οτι θα ειναι και αλλοι φιλοι της εκει. Well, i think not :P
Ξερεις πως με αγαπας :*
Τρίτη, Ιανουαρίου 05, 2010
Sonnet 116.
Let me not to the marriage of true minds
Admit impediments. Love is not love
Which alters when it alteration finds,
Or bends with the remover to remove:
O no! it is an ever-fixed mark
That looks on tempests and is never shaken;
It is the star to every wandering bark,
Whose worth's unknown, although his height be taken.
Love's not Time's fool, though rosy lips and cheeks
Within his bending sickle's compass come:
Love alters not with his brief hours and weeks,
But bears it out even to the edge of doom.
If this be error and upon me proved,
I never writ, nor no man ever loved.
Admit impediments. Love is not love
Which alters when it alteration finds,
Or bends with the remover to remove:
O no! it is an ever-fixed mark
That looks on tempests and is never shaken;
It is the star to every wandering bark,
Whose worth's unknown, although his height be taken.
Love's not Time's fool, though rosy lips and cheeks
Within his bending sickle's compass come:
Love alters not with his brief hours and weeks,
But bears it out even to the edge of doom.
If this be error and upon me proved,
I never writ, nor no man ever loved.
Εχω την αισθηση οτι ειμαι ετοιμη να ξαναρρωστησω. Δικη μου χαζομαρα, γιατι την Κυριακη το βραδυ ειχα κατσει στο παρκο απεναντι απ το σπιτι μου και μιλαγα με τον Παυλο μιση ωρα, χωρις να ειμαι πολυ ζεστα ντυμενη. Χμ.
Τεσπα, οταν κρυωνω οπως σημερα εχω την ταση να γινομαι αγενης και κακια, οποτε αποφασισα να το προλαβω. Οταν γυρισα λοιπον απ την δουλεια εβαλα τα πιο ζεστα ρουχα που βρηκα, μιλησα λιγο στο μσν με τα παιδια του harryworld και οταν το ρολοι εδειξε 10, γεμισα ενα ποτηρι με κρασι και πηρα τλφ τον Αλεξη. (Που σχεδον τον αντιπαθησα γιατι χθες ηταν Κολωνια, πφ ζηλευω, ζηλευω, ζηλευωωωω!)
Και ειχαμε μια τελειως αλλοπροσαλη πορεια στην συζητηση μας. Ξεκινησαμε τυπικα απο τον καιρο (εκει χιονιζει, ζηλευω ξανα!) και σχολιαζοντας στην πορεια βολτες με φιλους, ταινιες, τις επαγγελματικες επιλογες της Πενελοπε Κρουζ, την μανια του Γουντι Αλεν στην δυσκολια των ανθρωπινων σχεσεων, βιβλια και διαφορα αλλα ασχετα καταληξαμε στον Σαιξπηρ και την αγαπη.
Και αυτο ειναι το πιο αγαπημενο μου απο ολα τα σονετα του.
Και ηθελα να του δωσω μια θεση σε ενα ποστ :)
P.S: Πηρα την μεγαλη αποφαση να αναζητησω την Παρασκευη τα βιβλια της εξεταστικης μου :ρ
Δεν ελπιζω οτι θα μου τα δωσουν, αλλα τη Δευτερα δουλευω πρωι και το βραδυ σκεφτομαστε να παμε στον Μαραβεγια οποτε την Τριτη δε θα μπορω με τιποτα να υποστω την ταλαιπωρια του ψαξιματος στα βιβλιοπωλεια του κεντρου και πραγματικα θα τα χρειαστω την αλλη βδομαδα. Οποτε ας κανω τουλαχιστον μια προσπαθεια.
P.S 2: Θα ευχομουν ευτυχισμενο το 2010 αλλα με την Αγαθη συμφωνησαμε την πρωτη μερα του νεου χρονου οτι δε μας νοιαζει καν το αν θα ειναι απλα καλο. Μας αρκει οσα γινουν, μετα απο δωδεκα μηνες να βγαζουν νοημα. Οποτε , αυτο που θα ευχηθω ειναι να ειναι ηρεμο και χωρις υπερβολικα πολλες απερισκεπτες, aυθορμητες πραξεις που μετα απο μερικες βδομαδες θα τις θυμομαστε και θα σκεφτομαστεμε φρικη "τι στο καλο με ειχε πιασει οταν εανα αυτο το πραγμα!".
Τake Care :)
Ξερεις πως με αγαπας:*
Τεσπα, οταν κρυωνω οπως σημερα εχω την ταση να γινομαι αγενης και κακια, οποτε αποφασισα να το προλαβω. Οταν γυρισα λοιπον απ την δουλεια εβαλα τα πιο ζεστα ρουχα που βρηκα, μιλησα λιγο στο μσν με τα παιδια του harryworld και οταν το ρολοι εδειξε 10, γεμισα ενα ποτηρι με κρασι και πηρα τλφ τον Αλεξη. (Που σχεδον τον αντιπαθησα γιατι χθες ηταν Κολωνια, πφ ζηλευω, ζηλευω, ζηλευωωωω!)
Και ειχαμε μια τελειως αλλοπροσαλη πορεια στην συζητηση μας. Ξεκινησαμε τυπικα απο τον καιρο (εκει χιονιζει, ζηλευω ξανα!) και σχολιαζοντας στην πορεια βολτες με φιλους, ταινιες, τις επαγγελματικες επιλογες της Πενελοπε Κρουζ, την μανια του Γουντι Αλεν στην δυσκολια των ανθρωπινων σχεσεων, βιβλια και διαφορα αλλα ασχετα καταληξαμε στον Σαιξπηρ και την αγαπη.
Και αυτο ειναι το πιο αγαπημενο μου απο ολα τα σονετα του.
Και ηθελα να του δωσω μια θεση σε ενα ποστ :)
P.S: Πηρα την μεγαλη αποφαση να αναζητησω την Παρασκευη τα βιβλια της εξεταστικης μου :ρ
Δεν ελπιζω οτι θα μου τα δωσουν, αλλα τη Δευτερα δουλευω πρωι και το βραδυ σκεφτομαστε να παμε στον Μαραβεγια οποτε την Τριτη δε θα μπορω με τιποτα να υποστω την ταλαιπωρια του ψαξιματος στα βιβλιοπωλεια του κεντρου και πραγματικα θα τα χρειαστω την αλλη βδομαδα. Οποτε ας κανω τουλαχιστον μια προσπαθεια.
P.S 2: Θα ευχομουν ευτυχισμενο το 2010 αλλα με την Αγαθη συμφωνησαμε την πρωτη μερα του νεου χρονου οτι δε μας νοιαζει καν το αν θα ειναι απλα καλο. Μας αρκει οσα γινουν, μετα απο δωδεκα μηνες να βγαζουν νοημα. Οποτε , αυτο που θα ευχηθω ειναι να ειναι ηρεμο και χωρις υπερβολικα πολλες απερισκεπτες, aυθορμητες πραξεις που μετα απο μερικες βδομαδες θα τις θυμομαστε και θα σκεφτομαστεμε φρικη "τι στο καλο με ειχε πιασει οταν εανα αυτο το πραγμα!".
Τake Care :)
Ξερεις πως με αγαπας:*
Πέμπτη, Δεκεμβρίου 31, 2009
The end of a year, is the beginnig of a new one.
Σε λιγα λεπτα μας αποχαιρετα το 2009, και κατα την παραδοση πλεον, θα προσπαθησω να συνοψισω τις καλυτερες στιγμες του μεσα σε ενα ποστ. Η αυτες που κατεληξκαν να σημαινουν κατι με το περασμα του χρονου. Ετσι λοιπον απο αυτες τις 365 μερες που περασαν, ξεχωρισαν τα εξης γεγονοντα:
Λοιπον... Ηταν ωραια χρονια. Γνωρισα πολλα συμπαθητικα ατομα, αρχισα να κανω περισσοτερη παρεα με αλλους που ηξερα αλλα δεν ημασταν τοσο δεμενοι, και υπηρξαν μερικες πραγματικα μοναδικες μερες. Οι δυο τελευταιοι μηνες μπορουσαν να λειπουν αλλα whatever :P
Happy 2010 :)
Ξερεις πως με αγαπας :*
- Germany-twice! Συνολικα τρεις υπεροχες βδομαδες, γεματες με ομορφα μερη, ωραια μουσικη, αγαπημενες ταινιες, πολλα παγωτα και σοκολατες, ταξιδια με τρενα και το κυριοτερο, ανθρωπους που πραγματικα αγαπω.
- Η εξεταστικη περιοδος του Φεβρουαριου. Το ξερω, ειναι παραλογο να εχεις σε αγαπημενες αναμνησεις εναν ηνα κατα τον οποιον διαβαζεις. Μονο που εγω παραλληλα εκανα και απιθανες συζητησεις με τα παιδια στο msn ( που κατεληξαν και στην δημιουργια των Saints vs Omen :ρ). Και ηταν απο τις περιοδους που ολα ηταν σχεδον ιδανικα :)
- Το τριημερο 26-28/06. Τα γενεθλια μου φετος επεφταν Κυριακη, η εξεταστικη μου τελειωσε για πρωτη φορα πιο νωρις, οποτε περασα 3 ολοκληρες μερες με μονη ενασχοληση να βγαινω βολτες με φιλους και γνωστους.
- Εκανα (επιτελους!) εγχειρηση laser στα ματια μου και ανακαλυψα ξανα πως ειναι το συναισθημα του να μπορεις να βλεπεις χωρις γυαλια ;ρ
- 21.04.2009. Την ημερα που γραφτηκα στο Harryworld, ηθελα απλως να περασω με χαζο τροπο την ωρα μου. Και κατεληξα να γνωρισω την Γιαννα, που την συμπαθησα απο τη πρωτη στιγμη που την ειδα και λιγους μηνες αργοτερα την θεωρω πλεον πολυ καλη μου φιλη :)
- Τον Οκτωβριο περασα ενα πραγματικα υπεροχο Σαββατοκυριακο στην Θεσαλλονικη. Οτι και να γραψω απλα δε θα ειναι αρκετο. Αρα δε προσπαθω καν :)
- Ο Ηλιας μας καλεσε μια μερα σπιτι του για να παιξουμε Μunckhin, λεγοντας μας οτι θα μας αρεσει. Τελικα δε μου αρεσε. Το ερωτευτηκα ομως ;ρ
- Τους τελευταιους δυο μηνες ειχα ενα θεματακι διαθεσης, (κοινως ειχα γινει μιζερη και ελαφρως εκνευριστικια :ρ), αλλα η 12η Δεκεμβριου ηταν μια απιστευτα ωραια βραδια. Οχι μονο για το cinema και τις ατακες που λεγαμε με τον Ηλια και την Γιαννα που μετα κατεληξαν inside jokes, ουτε για το παρτυ του Αλεξανδρου στο οποιο πηγα αργοτερα. Απλα για το συναισθημα του να εισαι με φιλους και να περνας πραγματικα καλα ;)
- Νυχτες Πρεμιερας. σαφως κατωτερες απο περσυ βεβαια αλλα και παλι. Εχουν αλλη αισθηση. Και τις αγαπω.
- Ολες (σχεδον :ρ) οι στιγμες που περασα μαζι με τους φιλους μου. Οι σοκολατες με την Αγαθη στα Starbucks, τα βραδια που καθομασταν στο σπιτι της Εμμας, οι τοσες πολλες ωρες που εχω μιλησει στο τηλεφωνο με τον Παυλο, οι εξωφρενικα αστειες συζητησεις με τον Γιωργο, οι βολτες με τον Ηλια, οι ωρες αναμεσα στα μαθηματα που περναμε με την Ιωαννα και την Μαρια στην Diverso παιζοντας επιτραπεζια και μιλωντας... και τοσες ακομα...Love you all :)
- Waltz with Bashir
- Coraline
- An Education
- Hangover
- 500 Days With Summer
- The Reader
- Milk
- Le premier jour du reste de ta vie
- The Curious Case Of Benjamin Button
- Let the Right One In
- Either/or -Elliot Smith. Το βαζω στο 2009 και οχι στο 2008 γιατι φετος μου το εκανε δωρο ο Παυλος :) (Τον αγαπαμε για αυτο. Καλα, οχι μονο για αυτο, αλλα οπως κ να το κανουμε... ;ρ)
- All or Nothing- The Subways. Αρρηκτα συνδεδεμενο με την Γερμανια και τις διαδρομες με το τρενο.
- The Age of the Understatement- The Last Shadow Puppets. Εμενα μου αρεσει, οτι κ αν λετε :ρ
- Sweeney Todd OST. Ουτε που θυμαμαι ποσες φορες εχουμε περπατησει με την Γιαννα και εννιοτε και την Εκατη στο Θησειο τραγουδοντας τραγουδια του ;)
- Polly Scattergood-Polly Scattergood. Ισως επειδη το εχω συνδυασει με συγκεκριμενες στιγμες. Παρολα αυτα το βρισκω ωραιο cd.
- Η αγαπη στο τελος νικα-Σταθης Δρογωσης. Το συμπαθησα πριν καν κυκλοφορησει, εχοντας ακουσει μονο το Βοχ. Μετα ακουσα και την Νυχτα και το αγαπησα. Αργοτερα εκτιμησα και τα υπολοιπα :ρ
- Ο Καθρεφτης-Φοιβος Δεληβορριας. Το εχω τοσα πολλα χρονια και ειχα σταματησει να το ακουω. Αλλα τον τελευταιο μηνα ταιριαζε πολυ στην διαθεση μου και αυτο με βοηθησε να το ξαναγαπησω. Και εχει ενα απο τα πιο αγαπημενα μου Χριστουγεννιατικα τραγουδια :)
- Ηοpscotch-Fingers Crossed. Ουδεν Σχολιο. Ειναι γνωστο οτι τους συμπαθω.
Λοιπον... Ηταν ωραια χρονια. Γνωρισα πολλα συμπαθητικα ατομα, αρχισα να κανω περισσοτερη παρεα με αλλους που ηξερα αλλα δεν ημασταν τοσο δεμενοι, και υπηρξαν μερικες πραγματικα μοναδικες μερες. Οι δυο τελευταιοι μηνες μπορουσαν να λειπουν αλλα whatever :P
Happy 2010 :)
Ξερεις πως με αγαπας :*
Δευτέρα, Νοεμβρίου 30, 2009
Searching IMDb
H ψηφοφορια του seagazing τελειωνει σημερα και πριν λιγες ωρες αποφασισα να φτιαξω και εγω τη δικη μου 20αδα ταινιων της τρεχουσας δεκαετιας. Οι ταινιες αυτες ξερω πολυ καλα πως δεν ειναι οι καλυτερες απο τεχνικη αποψη, αλλα τις αγαπησα ολες τους. Καθεμια για καποιον διαφορετικο λογο αλλα κυριως γιατι ολες με εκαναν να νιωσω εντονα κατι. Να γελασω, να συγκινηθω, να προβληματιστω... Εχμ...Λοιπον ξεκιναω *Ξεροβηχει αμηχανα*
20) Moulin Rouge!
Πρωτα απο ολα ειναι musical. Δευτερον η υποθεση μου θυμιζει πολυ την Κυρια με τις Καμελιες που την αγαπω απο τα γεματα κλασσικη λογοτεχνια γυμνασιακα μου χρονια. Τριτον η διασκευη του Roxanne ειναι πιθανοτατα οτι πιο ωραιο εχω ακουσει τα τελευταια χρονια σε soundtrack. Αλλα ο βασικοτερος λογος που βρισκεται εδω ειναι οτι ακομα νιωθω συναισθηματικα δεμενη μαζι της :)
19) The Assassination of Jesse James
Υπεροχες μελωδιες στο soundtrack δια χειρος Nick Cave (ο οποιος κανει και ενα cameo ετσι, just for fun) και πολυ δυνατες ερμηνειες.
18) Hallam Foe
Στο Δαναο την ειχα πρωτοδει αυτην την ταινια, μαζι με τον Γιωργο. Και μετα περπαταγαμε επι μια ωρα μεσα στη βροχη πινοντας σοκολατα απο τα Starbucks. Δε θυμαμαι τι ακριβως λεγαμε, αλλα ηταν μια απο τις πιο ωραιες Παρασκευες της ζωης μου.
17) Tim Burton's Corpse Bride
Ειναι μελαγχολικη με εναν αισιοδοξο τροπο, οπως θα μπορουσε να ειναι μονο μια ταινια του Tim. :)
16) The Educators
Την απευφεγα για πολυ καιρο και τελικα την ειδα την Πρωτοχρονια του 2007. Αγαπησα την υποθεση και ερωτευτηκα τους πρωταγωνιστες και το τελος της. Η διαρκεια μου ειχε φανει λιγο κουραστικη αλλα παρολα αυτα την ξαναειδα στην Γερμανια με τον συνδυασμο Γερμανικη γλωσσα- Αγγλικοι υποτιτλοι- Πολυ σοκολατα και περιεργα σχολια και τοτε αποφασισα οτι τελικα δυστυχως δεν ηταν και τοοοοοσο μεγαλη :ρ
15) C.R.A.Z.Y.
Αυτη η ταινια θα μπορουσε να ειναι μια εκθεση ζωγραφικη, τοσο ομορφη οπτικα ειναι! Tην ειδα στο cinema την πρωτη βδομαδα που ειχε κυκλοφορησει και ενω ολοι οι υπολοιποι στην αιθουσα ειχαν στεναχωρεθει , εγω κραταγα το χερι του Γιωργου και χαμογελαγα. Οh well, το ξερω πως η φυσιολογικη αντιδραση στο Fountain ειναι αυτη των αλλων, αλλα εγω την θεωρω μια απο τις πιο αισιοδοξες ταινιες για την αγαπη που εχουν δημιουργηθει ποτε.
13) The Science of Sleep
Οταν ενας ανασφαλης νεος με προβλημα στο να διαχωριζει το φανταστικο απο την πραγματικοτητα ερωτευεται την εξισου ιδιορυθμη γειτονισσα του, συνηθως το καταστροφικο τελος κρυβεται καπου κοντα. Η τουλαχιστον αυτο συμβαινει στην πραγματικη ζωη. Γιατι στο cinema ο Gondry χρησιμοποιησε την αστειρευτη φαντασια του, το ταλεντο του Bernal και μερικα προσεκτικα επιλεγμενα τραγουδια και μας χαρισε ενα σουρεαλιστικο παραμυθι για την ζωη και τον ερωτα.
Και νομιζω πως ειμαι ο μονος ανθρωπος στον κοσμο που κλαιει με αυτην την ταινια :ρ
12) Vals Im Bashir
Οσες φορες και αν εχω προσπαθησει μου ειναι αδυνατον να περιγραψω με λογια αυτην την ταινια. Πρεπει να την δει κανεις για να αντιληφθει την τελειοτητα της.
11) Almost Famous
Rock n Roll, groupies, ναρκωτικα και ενα αυτοβιογραφικο ταξιδι ενηλικιωσης. Τι αλλο να ζητησει κανεις απο μια ταινια? ;ρ
10) Sweeney Todd
Η πιο απιστευτη τριαδα του συγχρονου cinema, ενα musical με ιδιεταιρη προτιμηση στο μακαβριο χιουμορ και... πολλες πιτες!
"It's priest, have a little priest..."
09) Milk
Θυμαμαι την ημερα που ειδα το Milk. Την αδεια αιθουσα στο cinema. Τον Γιωργο να λεει οτι με αυτην την ταινια συμπαθησε πραγματικα τον Sean Penn και εμενα να αρνουμαι να πιστεψω πως ο σκηνοθετης ηταν οντως ο Van Sant. Θυμαμαι στην σκηνη της πορειας στο τελος του εργου, να κοιταω τα κερια και να νιωθω τοσο φορτισμενη συναισθηματικα που απορουσα γιατι δεν εκλαιγα. Ειναι κατι παραπανω απο μια ωραια ταινια.
08) Garden State
Το αγορι γυριζει στο πατρικο του για την κηδεια της μητερας του. Στην πορεια συνανταει το κοριτσι και μαζι της θυμαται πως ειναι να αγαπας και να συγχωρεις.
Μονο που η ταινια ειναι πολυ πιο εξυπνη και αστεια και η Natalie Portman ειναι πραγματικα αξιολατρευτη σε αυτον τον ρολο.
07) Little Miss Sunshine
Μια δυσλειτουργικη και ελαφρως αποτυχημενη οικογενεια ξεκιναει ενα καταστροφικο road trip με προορισμο ενα διαγωνισμο ομορφιας για μικρα κοριτσια στην Καλιφορνια.
Ισως η πιο feel good ταινια του 2006.
06) Persepolis
Παλι Δαναος, αυτη τη φορα μαζι με την Αγαθα. Εξαιρετικο το comics, υπεροχα τρυφερη η μεταφορα του. Μια διαφορετικη εκδοχη ισως των ιστορικων γεγονοντων αλλα σιγουρα πολυ πιο αληθινη απο αυτην που διαβαζουμε στις εφημεριδες.
05) High Fidelity
Δε θα μπορουσε να λειπει απο την 20αδα η ταινια που ο πρωταγωνιστης της με εκανε να αγαπησω τις λιστες :ρ Εξυπνοι διαλογοι, υπεροχο soundtrack, πολυ καλες ερμηνειες και μαλιστα καταφερνοντας να μεινει πιστη στο πνευμα του βιβλιου.
04) Conversations With Other Women
Λατρευω τους πρωταγωνιστες της! Και ποτε δε καταλαβα γιατι δεν εχει περισσοτερους fans. Eιναι απο τις ταινιες που τις βλεπεις και μετα χαμογελας για ολην την υπολοιπη ημερα.
03) Requiem for A Dream
Απιστευτα δυνατη ταινια. Μαλλον η μονη ταινια που ασχολειται με τα ναρκωτικα και δειχνει τοσο καθαρα την εξαθλιωση που προκαλουν.
02) Donnie Darko
Ενα πραγματικα cult εργο. Τελος.
01) Eternal sunshine of the Spotless Mind
Τη λατρευω αυτη τη ταινια. Εχω ενα τεραστιο poster διπλα στο κρεβατι μου και καθε πρωι ειναι το πρωτο πραγμα που βλεπω και χαιρομαι χωρις λογο :ρ
Δε μπορω να σκεφτω απολυτως τιποτα που θα επρεπε να ηταν διαφορετικο στην Λιακαδα. Ειναι ενα μικρο αριστουργημα. Τοσο απλα.
Ξερεις πως με αγαπας ;*
20) Moulin Rouge!
Πρωτα απο ολα ειναι musical. Δευτερον η υποθεση μου θυμιζει πολυ την Κυρια με τις Καμελιες που την αγαπω απο τα γεματα κλασσικη λογοτεχνια γυμνασιακα μου χρονια. Τριτον η διασκευη του Roxanne ειναι πιθανοτατα οτι πιο ωραιο εχω ακουσει τα τελευταια χρονια σε soundtrack. Αλλα ο βασικοτερος λογος που βρισκεται εδω ειναι οτι ακομα νιωθω συναισθηματικα δεμενη μαζι της :)
19) The Assassination of Jesse James
Υπεροχες μελωδιες στο soundtrack δια χειρος Nick Cave (ο οποιος κανει και ενα cameo ετσι, just for fun) και πολυ δυνατες ερμηνειες.
18) Hallam Foe
Στο Δαναο την ειχα πρωτοδει αυτην την ταινια, μαζι με τον Γιωργο. Και μετα περπαταγαμε επι μια ωρα μεσα στη βροχη πινοντας σοκολατα απο τα Starbucks. Δε θυμαμαι τι ακριβως λεγαμε, αλλα ηταν μια απο τις πιο ωραιες Παρασκευες της ζωης μου.
17) Tim Burton's Corpse Bride
Ειναι μελαγχολικη με εναν αισιοδοξο τροπο, οπως θα μπορουσε να ειναι μονο μια ταινια του Tim. :)
16) The Educators
Την απευφεγα για πολυ καιρο και τελικα την ειδα την Πρωτοχρονια του 2007. Αγαπησα την υποθεση και ερωτευτηκα τους πρωταγωνιστες και το τελος της. Η διαρκεια μου ειχε φανει λιγο κουραστικη αλλα παρολα αυτα την ξαναειδα στην Γερμανια με τον συνδυασμο Γερμανικη γλωσσα- Αγγλικοι υποτιτλοι- Πολυ σοκολατα και περιεργα σχολια και τοτε αποφασισα οτι τελικα δυστυχως δεν ηταν και τοοοοοσο μεγαλη :ρ
15) C.R.A.Z.Y.
Οφειλω να ομολογησω πως εκτιμω τον καναδεζικο ανεξαρτητο κινηματογραφο. Και η συγκεκριμενη ταινια ειναι αστεια, τρυφερη και αξιαγαπητη. Επισης αυτη πραγματικα εχει μεγαλη διαρκεια αλλα βλεπετε τοσο ευχαριστα που δε το πολυσκεφτεσαι αυτο.
14) The Fountain Αυτη η ταινια θα μπορουσε να ειναι μια εκθεση ζωγραφικη, τοσο ομορφη οπτικα ειναι! Tην ειδα στο cinema την πρωτη βδομαδα που ειχε κυκλοφορησει και ενω ολοι οι υπολοιποι στην αιθουσα ειχαν στεναχωρεθει , εγω κραταγα το χερι του Γιωργου και χαμογελαγα. Οh well, το ξερω πως η φυσιολογικη αντιδραση στο Fountain ειναι αυτη των αλλων, αλλα εγω την θεωρω μια απο τις πιο αισιοδοξες ταινιες για την αγαπη που εχουν δημιουργηθει ποτε.
13) The Science of Sleep
Οταν ενας ανασφαλης νεος με προβλημα στο να διαχωριζει το φανταστικο απο την πραγματικοτητα ερωτευεται την εξισου ιδιορυθμη γειτονισσα του, συνηθως το καταστροφικο τελος κρυβεται καπου κοντα. Η τουλαχιστον αυτο συμβαινει στην πραγματικη ζωη. Γιατι στο cinema ο Gondry χρησιμοποιησε την αστειρευτη φαντασια του, το ταλεντο του Bernal και μερικα προσεκτικα επιλεγμενα τραγουδια και μας χαρισε ενα σουρεαλιστικο παραμυθι για την ζωη και τον ερωτα.
Και νομιζω πως ειμαι ο μονος ανθρωπος στον κοσμο που κλαιει με αυτην την ταινια :ρ
12) Vals Im Bashir
Οσες φορες και αν εχω προσπαθησει μου ειναι αδυνατον να περιγραψω με λογια αυτην την ταινια. Πρεπει να την δει κανεις για να αντιληφθει την τελειοτητα της.
11) Almost Famous
Rock n Roll, groupies, ναρκωτικα και ενα αυτοβιογραφικο ταξιδι ενηλικιωσης. Τι αλλο να ζητησει κανεις απο μια ταινια? ;ρ
10) Sweeney Todd
Η πιο απιστευτη τριαδα του συγχρονου cinema, ενα musical με ιδιεταιρη προτιμηση στο μακαβριο χιουμορ και... πολλες πιτες!
"It's priest, have a little priest..."
09) Milk
Θυμαμαι την ημερα που ειδα το Milk. Την αδεια αιθουσα στο cinema. Τον Γιωργο να λεει οτι με αυτην την ταινια συμπαθησε πραγματικα τον Sean Penn και εμενα να αρνουμαι να πιστεψω πως ο σκηνοθετης ηταν οντως ο Van Sant. Θυμαμαι στην σκηνη της πορειας στο τελος του εργου, να κοιταω τα κερια και να νιωθω τοσο φορτισμενη συναισθηματικα που απορουσα γιατι δεν εκλαιγα. Ειναι κατι παραπανω απο μια ωραια ταινια.
08) Garden State
Το αγορι γυριζει στο πατρικο του για την κηδεια της μητερας του. Στην πορεια συνανταει το κοριτσι και μαζι της θυμαται πως ειναι να αγαπας και να συγχωρεις.
Μονο που η ταινια ειναι πολυ πιο εξυπνη και αστεια και η Natalie Portman ειναι πραγματικα αξιολατρευτη σε αυτον τον ρολο.
07) Little Miss Sunshine
Μια δυσλειτουργικη και ελαφρως αποτυχημενη οικογενεια ξεκιναει ενα καταστροφικο road trip με προορισμο ενα διαγωνισμο ομορφιας για μικρα κοριτσια στην Καλιφορνια.
Ισως η πιο feel good ταινια του 2006.
06) Persepolis
Παλι Δαναος, αυτη τη φορα μαζι με την Αγαθα. Εξαιρετικο το comics, υπεροχα τρυφερη η μεταφορα του. Μια διαφορετικη εκδοχη ισως των ιστορικων γεγονοντων αλλα σιγουρα πολυ πιο αληθινη απο αυτην που διαβαζουμε στις εφημεριδες.
05) High Fidelity
Δε θα μπορουσε να λειπει απο την 20αδα η ταινια που ο πρωταγωνιστης της με εκανε να αγαπησω τις λιστες :ρ Εξυπνοι διαλογοι, υπεροχο soundtrack, πολυ καλες ερμηνειες και μαλιστα καταφερνοντας να μεινει πιστη στο πνευμα του βιβλιου.
04) Conversations With Other Women
Λατρευω τους πρωταγωνιστες της! Και ποτε δε καταλαβα γιατι δεν εχει περισσοτερους fans. Eιναι απο τις ταινιες που τις βλεπεις και μετα χαμογελας για ολην την υπολοιπη ημερα.
03) Requiem for A Dream
Απιστευτα δυνατη ταινια. Μαλλον η μονη ταινια που ασχολειται με τα ναρκωτικα και δειχνει τοσο καθαρα την εξαθλιωση που προκαλουν.
02) Donnie Darko
Ενα πραγματικα cult εργο. Τελος.
01) Eternal sunshine of the Spotless Mind
Τη λατρευω αυτη τη ταινια. Εχω ενα τεραστιο poster διπλα στο κρεβατι μου και καθε πρωι ειναι το πρωτο πραγμα που βλεπω και χαιρομαι χωρις λογο :ρ
Δε μπορω να σκεφτω απολυτως τιποτα που θα επρεπε να ηταν διαφορετικο στην Λιακαδα. Ειναι ενα μικρο αριστουργημα. Τοσο απλα.
Ξερεις πως με αγαπας ;*
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)